dinsdag 1 oktober 2013

Mont Ventoux indrukwekkend

41 Collega's zijn woensdagmiddag naar Zuid Frankrijk afgereisd met het doel de Mont Ventoux te bedwingen. Dat laatste is gelukt. Als het kon zou ik zeggen "meer dan" gelukt. TKP beschikt namelijk niet alleen over bijzonder veel wielrenners die wel van een flinke uitdaging houden, maar ze verkeren bovendien in een uitstekende conditie. Maar liefst 15 deelnemers volbrachten de klim binnen de 2 uur en de gemiddelde klimtijd van de TKP'ers was 2 uur en 4 minuten, terwijl de gemiddelde klimtijd overall 2 uur en 25 minuten is. Er is door veel collega's het afgelopen jaar hard gewerkt aan gewicht en conditie en met succes. Petje af daarvoor. Maarten Mensink ging met de eer van de snelste klimmer naar huis op de voet gevolgd door Herman. De kale mannen Louis en Bert (Baalman) bereikten ex aequo als derde de top van de Kale Berg (die andere kale man, Rinke Dongstra, had de top een paar dagen eerder al bedwongen vanuit Sault).
Het was een mooi gezicht om al die TKP'ers de berg op te zien klimmen. Er werd gezwoegd en gesnoven, maar we hebben het allemaal gered. En in stijl. De meeste collega's wisten met een straf tempo redelijk de rechte lijn te bewaren en bovendien had TKP met afstand het mooiste shirt van alle klimmers.
De dagen voorafgaand aan de klim is er in diverse groepjes in de prachtige omgeving getraind. Donderdag een tocht met een venijnige klim in de brandende zon bij Suzette. Vrijdag stond het rondje Mont Ventoux, ruim 100 kilometer, op het programma met een picknick bij een mooi uitzichtspunt in de Gorges de la Nesque. De fantastische catering door Chalet Beyond maakte het weekend helemaal af. Zelfs voor de champagne na afloop van de beklimming was gezorgd. En het lukte ze zelfs om de koelkast gevuld te houden met ruim 40 dorstige TKP'ers in de buurt. In zekere zin ook een prestatie (zondagmorgen tegen vijfen was de koelkast overigens wel leeg).
Dat we niet met OAD naar Frankrijk reden maar met Wiebenga en dat zondagmorgen 5 minuten na ons vertrek het onweer losbarste en de wegen onder water liepen, geeft aan dat je met sommige dingen ook een beetje geluk moet hebben. Maar, zoals ze in de voetballerij zeggen: geluk dwing je af. Marijn kan daar over meepraten, een foute inschatting van  een bocht in de afdaling van de Ventoux leverde een klassieke "Van Estje" op. Dat wil zeggen dat Marijn  met de schrik (en een schaafwond) vrij kwam en zijn camara nog liep - wat weer spectaculaire beelden opleverde in de categorie 'don't try this at home'.

dinsdag 24 september 2013

Op weg naar de Mont ventoux

Morgen gaat het gebeuren. Om 15.00 uur komt de dubbeldekker van Wiebenga voorrijden en kunnen we de fietsen, de bagage en onszelf inladen. Vanavond nog een telefoontje van Herman. De fietsen hoeven toch niet gedemonteerd te worden. Ze hadden bij Wiebenga nog eens goed geoefend met als resultaat dat alleen het voorwiel eruit hoeft. Scheelt ons de komende dagen een hoop sleutelwerk. Maar mijn fiets is al platter dan plat.De nacht van woensdag op donderdag kunnen we lekker doorrijden en als alles volgens plan verloopt dan zijn we donderdagmorgen rond 9.00 uur op de plaats van bestemming. In de Provençaalse najaarszon bij een temperatuur van 27 graden. Dat wordt afzien bij het zwembad.

donderdag 23 mei 2013

Bestel nu je fietskleding

De fietskleding kan nu worden besteld. 27, 29 en 30 mei zijn er pasmomenten op de 12e. Zie voor de tijdstippen en de brochure de Mont Ventoux blog.

Vervolg Elfsteden: het gouden peloton

Behalve Rinke, Johan en Jelmer reden nog een aantal TKP'ers op tweede Pinksterdag door Friesland. De belevenissen van Marian, Tjalling, Laurens, Edwin en Daniëlle.
20 mei was de dag van de Friese Elfstedentocht. Samen met Marian was ik de voorgaande dag al vertrokken naar het pittoreske Reduzum. Goed gegeten en na een korte nacht was het dan zover, Laurens arriveerde op het afgesproken tijdstip en bepakt en bezakt vertrokken we vanuit mijn ouderlijk huis gezamenlijk met twee auto’s richting Bolsward. Hier aangekomen was het even zoeken en telefoneren waar de overige deelnemers van het gouden peloton zich hadden opgesteld. Voor de start hadden we elkaar gevonden. Daar gingen we dan met 6 man sterk in de laatste groep, het peloton werd vertegenwoordigd door Nathalie (een vriendin waarmee ik twee keer eerder de tocht heb gefietst), Marian, Tjalling, Laurens, Edwin en ikzelf(Daniëlle) uiteraard.

Rond twintig over 8 waren we Bolsward ongeveer uit. Daarna fietsten wij in een rap tempo langs de stempelposten in Harlingen, Franeker, Holwerd en Dokkum. Tot zover een makkie. Vlak voor Miedum stond de vader van Laurens met een natje en een droogje, dat werd zeker op prijs gesteld door het gehele peloton. Nog een calorieënpakker mee voor onderweg. Tussen Miedum en Leeuwarden begonnen bij enkele leden de eerste krampjes en pijntjes zich aan te dienen. Gelukkig waren we vlot en rond half 1 in Leeuwarden, waar een groot gedeelte van onze fanclub bij de Oldehove (ook wel de scheve toren van Leeuwarden) zich had geschaard.

Vertrekkende uit Leeuwarden sloeg het noodlot toe en begon het te regenen. Vlak voor Dronrijp lekke band nummer 1 voor Laurens. Vervangen en weer doorgereden in de regen. Vervolgens in Winsum rijd Laurens zijn achterband nogmaals lek. Dit keer op een betere plek, aangezien er hier muziek was en het reparatiebusje net achter ons aan kwam rijden. Weer vervangen en doorgereden. In Bolsward doorweekt en soppend in de schoenen aangekomen was het schoenplaatje van Laurens los, ter plekke gerepareerd. Daar kregen we nog een lekker zout soepje aangeboden en dat ging er natuurlijk goed in.

Vlak voor Oudemirdum kwam ik in onoplettend moment bijna tot val doordat mijn voorwiel tussen een aantal tegels bleef steken, waarna ik tegen het stuur van Marian slingerde. Gelukkig niemand gevallen. Mijn hand was een beetje pijnlijk en er verscheen al gauw een bult en een blauw plek. In Oude Mirdum bij de EHBO-post langs, bleek gelukkig alleen gekneusd te zijn. Vanuit Oudemirdum was het nog 47 km en op dat moment werden we ons bewust van hoe doorweekt we waren. Onze schoenen stroomden over, we waren door en door natgeregend...koud en bibberend stonden we bij een koffiekraam waar we geen genoeg konden krijgen van de warme thee/koffie. Toch vonden we de moed om door te fietsen, en tot irritatie van sommige andere deelnemers al zingend door Zuid-Friesland heen. Met hits als: Is het een man of toch een vrouw? We gaan naar de Mont Ventoux toe. Tringelingeling je bent een lekker ding en de kaskraker: Worst van de Hema.
Daarna richting het IJsselmeer over de dijk, langs het water waar de gure wind door onze kleding heen waaide... In Stavoren werden we door 1 van de vrijwilligsters nog lekker stevig warm geknuffeld. Met een dikke knuffel en tút van deze aardige mevrouw konden we er weer tegenaan en op naar Hindeloopen. De regen hield aan en begon weer wat toe te nemen. Daarna vlak voor Workum, ongeveer 15 km voor de finish krijgt Laurens zijn derde lekke band...geen reparatiebusje of fietsenmaker in de buurt...gewoon midden tussen de weilanden. Verregend en koud de band verwisseld. Vervolgens de een na laatste stempelpost in Workum… nog 12 km te gaan. In de verte zagen we Bolsward liggen...en dan eindelijk was het moment daar.. Opgewacht door mijn grootste fan, mijn moeder met een aantal rozen en een camera in de aanslag, hadden we dan eindelijk dat felbegeerde elfstedenkruisje te pakken!

In mijn beleving was deze tocht ondanks de regen en de tegenslag een geslaagde expeditie. De snelheidsprijs hebben wij zeker niet gewonnen, maar voor gezelligheid en groepsgevoel krijgt iedereen binnen het Gouden Peloton een dikke 10!! Volgend jaar weer…


woensdag 22 mei 2013

Elfsteden (wordt vervolgd)

Verschillende TKP’s gingen tweede pinksterdag de grens over naar het heitelân voor de traditionele elfstedentocht op de fiets. Anders dan bij de winterse versie is de start en finish in Bolsward. Eerst wordt een lus gemaakt door het noordelijke kleigebied en vervolgens een lange lus door het merengebied en Gaasterland. In totaal zo’n 230 kilometer. Hieronder een aantal impressies. De wekker ging, in principe, om 5.00 uur…

Jelmer
Nadat mijn wekker niet was gegaan (ik heb een nieuwe telefoon) schrok ik om 5:03 wakker. Ik had rond die tijd willen vertrekken, maar gelukkig had ik al mijn spullen al in de auto liggen dus om 5:15 vertrok ik richting Bolsward. Ik had bananen, Friese kruidkoek en snickers op zak.

Het leuke rondje:
Net als vorig jaar heb ik de tocht gereden met mijn broer. Oorspronkelijk zou ook mijn vader meefietsen, maar aangezien hij tot voor kort niet aan een sport deed en ongeveer 200 kilometers aan training in de benen had, heeft hij het verstandige besluit genomen om volgend jaar mee te doen. Waar wij vorig jaar als gekken van start gingen, hebben wij nu getemporiseerd. In cijfers betekent dit dat wij soms 28-30 km. per uur reden en dit afwisselden met een tempo van ongeveer 22-24 km. per uur. Wat wij ook van vorig jaar hadden geleerd is dat je vooral niet voorop moet gaan fietsen. Aangezien de weersomstandigheden licht waren, het was namelijk niet te warm en het was nagenoeg windstil, kwamen wij de eerste kilometers prima door. Voordat wij het wisten waren wij In Dokkum, waar onze ouders en zus stonden te wachten met wat proviand en bemoedigende woorden. Daarna zijn wij gauw weer verder gegaan en stond er in Leeuwarden een bord warme pasta klaar in het appartement van mijn broer.

Het vervelende rondje:
Van te voren hoopte ik er op om het eerste rondje van 140 km droog over te komen. Achteraf had ik wat anders moeten hopen, want precies in Bolsward voelde ik de eerste druppels. Het begon met wat motregen dus dit was nog niet zo erg en vanaf Bolsward kom je ook geregeld bij een stempelpost wat een welkome kleine rustpauze is om wat armbewegingen te doen voor de schouders die zeer beginnen te doen. Vanaf IJlst was het  echter geen motregen meer, waar voelde ik dikke regendruppels op mijn lichaam. Ondertussen had mijn vriendin aangegeven dat ze vlak voor Oudemirdum klaar stond met pannenkoeken met spek, dus deze hebben wij nog heerlijk opgepeuzeld. Maar vanaf deze korte pauze merkte ik ook dat stilstaan geen pretje was omdat je met je natte pak al snel koud wordt. Iedere volgende stempelpost was vanaf toen een onaangename rustpauze… De laatste kilometers hebben wij het tempo er lekker ingehouden om niet af te koelen. Het laatste uur hebben wij gevuld met het bespreken wat we allemaal zouden doen als we thuis zouden zijn. De uitkomst was eerst heel lang onder de warme douche en vervolgens in de joggingsbroek genieten van een koud biertje.

Johan
5:00 uur: de wekker gaat, de kleren en proviand liggen klaar en de fiets zit al in de auto. Na mijn reisgenoot Rutger te hebben opgepikt, gaan we vanuit Sneek onderweg naar Bolsward voor de start van de elfstedentocht. Wij kunnen bij aankomst direct doorlopen en starten in groep 8 om 5:56 uur. Begeleid door veel muziek, toeschouwers en wat dronken gasten gaan wij onderweg naar Harlingen en Franeker. De eerste paar uur is het erg druk en zijn er veel vroeg gestarte toerfietsers op pad, wat de snelheid niet ten goede komt. Wat daar de lol van is, heb ik nooit begrepen, op een toerfiets 230 km fietsen. Maar niets dan respect daarvoor. Al had ik bij sommigen het idee dat ze elk moment van de fiets konden vallen. Om 8:45 uur, iets voor op het tijdschema, arriveren we in Dokkum en zitten de eerste 75 kilometers erop.
Benen voelen nog prima, weinig wind en vooralsnog geen regen. Voorbij Leeuwarden krijg ik het op de heupen en sprint ik mee met een groepje fietsers. De kilometers richting Bolsward vliegen eraf, gemiddelde snelheden van 35 tot 40 km, uiteraard geen enkele kilometer op kop gereden en de Friese knechten al het werk laten doen. Vanuit Bolsward is het nog  10 km naar Sneek waar we een uurtje pauze nemen en een lekkere pasta maaltijd naar binnen werken. Vervolgens snel door naar IJlst en Sloten, langzaam begint het wat regen. De laatste lootjes wegen het zwaarst, zo ook nu. Voorbij Oudemirdum en Stavoren langs de kust richting Hindeloopen en Workum vol tegen de wind in. Ook nu is het weer de kunst om lekker laf achter een groepje te rijden en hen het kopwerk te laten doen. 15:30 uur komen we moe maar voldaan voor de derde (en voorlopig laatste) keer in Bolward waar we groots worden onthaald. Trots halen wij onze medaille op en genieten we van een welverdiend biertje.


Rinke
Tweet: Elfstedenkruis is binnen. Wel erg druk. Tot 150 km ideale omstandigheden. Daarna veel regen. 235 km totaal.

Het gouden peloton
Zie de blog hierboven voor  de belevenissen van Marian, Tjalling, Laurens, Edwin en Daniëlle

TR2013: wederom zwaar

De Tecklenburg Rundfahrt heet tegenwoordig SportvoedingwebshopTecklenburg Rundfahrt. Een hele mondvol (poeder) die ook dit jaar weer een aantal TKP'ers naar het Teutoburgewoud deed afreizen. Johan stond op de camping van Tecklenburg, de rest moest vroeg op. Afstanden van 100 tot 160 kilometer.

's Morgens om 8.15 uur stonden de eersten aan de start. De Sportvoedingswebshop had als noviteit dat je je te voren via internet kon aanmelden, zodat je een stuurbordje kreeg met je eigen naam er op. Dat fietst toch net even anders. Ernst, Janneke, Edwin, Johan, Rinke reden de 100 kilometer, Bert heel stoer met de fietsclub van Zuidhorn de 160 en Pieter besloot halverwege om de 160 te laten voor wat die was en rechtsaf te slaan voor de 130 - achteraf geen verkeerde beslissing. Verder hebben we onze collega's Anton en Tjomme van TKPI gespot.
De TR2013 kenmerkt zich door veel klimmetjes (25) en door steile klimmetjes (25). Keurig staat voor elke helling de lengte, het gemiddelde stijgingspercentage en het hoogste stijgingspercentage aangegeven op een bordje. Regelmatig zitten deze percentages boven de 13% met een uitschieter naar 25%. Dat gaat je al snel in de benen zitten. In totaal 1400 tot 2000 hoogtemeters afhankelijk van de afstand. Ik vind het elk jaar weer een hele goede training in een mooie  omgeving. Ook dit jaar gingen we weer bij een boer over het erf en reden we de stijle weg naar het sportveld van Tecklenburg omhoog. De vroege starters en degenen die niet de 160 reden kwamen nagenoeg droog aan de finish. Later in de middag brak er een hoosbui los waar Bert het laatste uur van de tocht in heeft gereden. Ondergetekende haalde de finish nog net voor de bui, maar moest in de stortbui, schuilend onder de achterklep van de auto, droge kleren aantrekken - de douches waren overbodig; controleerde daarna vlug of alles in de auto lag en er niets achter bleef op de parkeerplaats; gooide de achterklep dicht en was vervolgens zijn mobiel kwijt, die  klem zat onder de achterklep en daarbij de geest heeft gegeven. RIMRIP.
Volgend jaar weer - met een nieuwe mobiel!

maandag 13 mei 2013

Noorderrondrit,donderdag 9 mei 2013


Donderdag 9 mei 2013 is de fietsklassieker “De Noorderrondrit” verreden, een toertocht van 75 of 150 km. Namens TKP waren Klaas Jan Elzinga en Louis van der Hulst aanwezig, uiteraard voor de langste afstand. Een verslag.

Twee sms-jes van Klaas Jan, nog vóór acht uur, bezorgden Louis visioenen van de Zuiderzee Klassieker: “lekke band”, “ff fixen”. En dat nog vóór de start. Gelukkig hadden we tijdens de tocht geen materiaalpech.

Vanaf de vertrekplek in Loppersum, gaat het parcours van de Noorderrondrit eerst oostwaarts richting Appingedam en Holwierde. Vervolgens slingert het parcours ten noorden van Groningen door het fraaie Groningse land tot aan het meest
westelijke dorp Zoutkamp. Daarna via Winsum en de noordrand van de stad terug naar Loppersum. Onderweg zijn enkele stempelposten en in Zoutkamp is een verzorgingspost.

Al snel tijdens de tocht vonden we aansluiting bij een groepje wielrenners, die een hoog tempo reden. Met nog enkele anderen konden we in dit groepje redelijk uit de wind fietsen, waarbij we ons deel van het kopwerk uiteraard wel deden. De harde zuidwestenwind maakte vooral het middenstuk zwaar. Onderweg passeerde ons nog een peloton van wel 40 man, aangevoerd door wielerprof Tom Jelte Slagter. Die gingen net iets te hard om in te pikken. Bij de verzorgingspost in Zoutkamp kregen we soep met een broodje; de gemiddelde snelheid was daar boven de 30 km/u (na 90 km). Uit Zoutkamp vertrokken we met z’n tweeën, om vervolgens bij een kleiner groepje aan te sluiten.

Op het einde vloeiden de krachten – in ieder geval bij Louis - toch wel weg, mede door nog enkele stukken met tegenwind, en door de afstand en het relatief hoge tempo. Klaas Jan leek hier minder last te hebben. De wind in de rug tijdens de laatste kilometers was prettig. Bij de finish kregen we voor de volle stempelkaart een medaille ! Na een glas op het terras vertrokken we tevreden huiswaarts (Klaas Jan nog 10 km op de fiets).

De Noorderrondrit is een mooie tocht. Het aantal deelnemers was niet al te hoog (1060), de drukte op de weg viel hierdoor mee.

woensdag 17 april 2013

dinsdag 16 april 2013

De sneeuw voorbij (2): Eerste Teutotocht

Door Tjalling en Edwin.

Aangezien de eerste Teutotocht vanwege een wit wegdek (sneeuw!!) niet was doorgegaan hadden Tjalling, Sascha en Edwin het wilde plan op gevat om een extra trainingstocht te houden.
De dag na de Amstel Gold toertocht was lekker fietsweer voorspeld, graadje of 20 en een flauw zonnetje. Dus zondag 14 april is een groepje fietsers met weinig of geen bergervaring naar Tecklenburg gegaan om kilometers te maken. Helaas kon Sascha niet mee, hij wilde wel graag (had zelfs speciaal een fiets gekocht!) maar moest tennissen. Gelukkig heeft hij beide wedstrijden gewonnen wat hem heel wat gezeur van Tjalling en Edwin heeft bespaard.
In totaal zijn we met 7 TKP-ers naar Ibbenbüren afgereisd.
1 ervaren rijder, die de Mont Ventoux al 2 x is op geweest (Martin Douma). (we hadden gelukkig ondersteuning van een ervaren rijder.) 2 rijders met de nodige ervaring: Jeroen Wouda, Tjalling Bouma.
En de rest van de groep met weinig tot geen ervaring: Danielle Paulusma, Jelmer Leenstra, Laurens van der Kooi en Edwin Hovius.

De statistieken:
80% gemutlichkeit.
Ongeveer 20 km/uur gemiddelde geswindigkeit.
Circa 60 kilometers gefietst en 700 hoogte meters gemaakt.
2 stops gemaakt voor kaffee mit kuchen.

Conclusie:
Fietsen houdt Edwin jong!
Max hartslag = 220 minus leeftijd.
Max hartslag berg op was 194 afgelopen zondag.
Dus Edwin’s leeftijd was tijdens die klim 220-194 = 26 jaar.

En fietsende mannen wat heeft u geleerd?
- Hartslag tijdens de klimmen nog te hoog
- Achter nog wat extra tandjes is wel zo lekker (Bij snelheden van 6-7 km/uur loop je te harken à la Ulrich)
- Nog heel wat training inspanning te gaan
- Bergaf hebben we geen problemen
- Jelmer is een held: Zonder bergverzet de berg op
- Van Laurens mag er volgende maand nog een tocht in Teutenburg plaatsvinden
- Wordt al georganiseerd door CC75 : Tecklenburg Rundfahrt op 11 mei. Dat lijkt ons een hele mooie (trainings)tocht!! (wie gaat er mee?)

De sneeuw voorbij (1) AGR 2013


De voorbereiding mocht geen naam hebben, maar toch hebben we de volle 145 kilometer van de AGR 2013 uitgereden. We zijn Jelle Nurejev Merkus, Ernst, Janneke, Geerd, Louis, Chris, Pieter en Rinke Amstel Bold Dongstra. Gert heeft zijn doop in de heuvels gehad en hield de schade beperkt tot zo'n 60 km - voor zondag stond een belangrijke voetbalwedstrijd op het programma. Keuzes... We reden op uitnodiging van Gerhard Meulman, die zelf met zijn andere gasten het rondje tot zo'n 90 km beperkt hield, waarvoor dank - voor die uitnodiging uiteraard.

De organisatie had de versie van 2012 goed geëvalueerd wat tot gevolg had dat het ontbijt dit maal in het Holland Amstel House een paar kilometer buiten Valkenburg genuttigd werd en niet in de sporthal van dit wielermekka. Een hele verbetering. De route was inmiddels bekend. Door het Geuldal bij Berg en Terblijt de eerste klim. Daarna de Bemelerberg en vervolgens op en af door de Limburgse heuvels. Het echte werk begint bij Slenaken, waar een aantal mooie lange klimmen beginnen eindigend op het drielandenpunt, dat niet meer het hoogste punt van het land schijnt te zijn. De zon kwam er lekker door op de reeks heuvels in het tweede deel van het parcours: via Voerendaal, Kruisberg, Eyzerbos, Fromberg naar onze favoriet, de Bert Keuterberg, om op de Cauwberg te eindigen, na zo'n 2000 hoogtemeters. En dan, verrassing nog 1,5 km vals plat naar de finish, die een heuse walk over werd. Het Limburgse bier smaakt daarna zoals altijd goed. En moe maar voldaan - zeker Rinke - ging het weer huiswaarts. Limburg is een mooie streek maar soms net iets te ver weg. Maar, in juni gaan we nog een keer, als het wat rustiger is!

woensdag 6 februari 2013

Blijhammerij is altijd leuk, goed voor een uitdagend rondje Groningen-oost per velo tout terrain met soep na. Maar dat moet toch ook dichterbij kunnen? Onder de rook van de stad, bijvoorbeeld? Herman pakt deze handschoen met verve op. Dat hebben we* geweten…

Onder de schaduw van het TKP-pand verzamelen een handvol wielrijders zich op de vroege zondagochtend om daar, onder het genot van versgemalen koffie, moed te verzamelen rond Groningen de prut in te gaan. ‘Met de blik strak gericht op de Mont Ventoux, later dit seizoen, slaan we ons door de noodzakelijke ontberingen heen’ zou het onderschrift kunnen zijn en daarmee basta. Maar een verslag is noodzakelijk voor de verwerking van een en ander.

Op Herman staat eigenlijk geen maat. Om niet steeds een geel stipje aan de horizon te zien, of zelfs helemaal niets meer, teisteren we de pedalen tot het uiterste. Niet zo fanatiek om langs het verharde fietspad al door de berm te gaan fietsen, maar wat scheelt het? Het stadspark zien we opeens van een andere kant. Door de jaren heen heeft Herman stukje bij beetje aan de route gesleuteld en heeft hij een keurig lint van onverhard om Groningen gespannen. Via Bruilweering komen we op het onverharde pad van de Madijk. Het weer is redelijk, harde wind, maar daar in de rug en de temperatuur rond nul graden, maar de ondergrond heeft te lijden gehad van het seizoen. Een enkeling verkiest het verharde fietspad aan de andere kant van het Peizerdiepje, maar dat hoort eigenlijk niet. Langzaam slingeren we de Onlanden binnen, en dat zullen we weten ook. Enkele verstoorde wandelaars geven ongevraagd commentaar en een heer maakt het zelfs zo bont dat hij ons lachend naroept dat het volgende stuk wel erg slecht is. En dat is het. Onland. Geen water, geen ondergrond, maar een fatale mix. Het voorwiel zakt soms tot de as in de grasprut en het achterwiel spint onmachtig zonder de trein in beweging te kunnen houden, alsof je door een vers rijstveld fietst. Het voordeel van een kletspoot is dat je eerst een warme voet krijgt. Aan het einde komen we even op adem, maar dit was het slechtste stuk, aldus Herman. Dat horen we deze ochtend overigens nog een paar keer…

Achter de Braak komen we Eelde-Paterswolde binnen. Een stukje verhard voelt soms aan als een cadeautje. Even ontspannen, maar het tempo blijft hoog. Via een illegaal stukje aan de andere kant van de Legroweg (ja, je mag ergens in Groningen-Drenthe niet fietsen…) scheren we langs het Friescheveen. Wandelaars op zoek naar rust, zoeken een veilig heenkomen. Richting Vosbergen gaat het, langs het muziekinstrumentenmuseum, over redelijk begaanbare paden. We steken over naar Glimmen, onder de A28 door. En geloof me, dit is sneller getikt dan gefietst. De Appelbergen wachten nog met een uitdagende droge sloot. Achter het Pannenkoekenhuis is het wenselijk half in de berm met hier en daar een gevallen boomstam uit het middendeel weg te blijven, want daarin loop je gegarandeerd vast. Even lijkt het er op dat we nog een rondje gaan doen.
Een nieuw lint spannen we om het Noordlaarder bos, bij tijd en wijle zijn we overigens compleet het spoor bijster waar we zitten. Geen thuishaven in beeld, Groningen lijkt verder weg dan ooit. Een dubbel gereden parcours weer terug bij de Appelbergen, gaan we nog steeds niet geheel richting Groningen. Via Onnen enteren we Haren maar neigen steeds verder naar rechts, het wordt geen rechtstreekse rit naar huis. De wind is even weer een trouwe metgezel en blaast ons richting het Winschoterdiep. De Noorderzanddijk is gravel en dat is bijzonder welkom. Maar als altijd zit het venijn hem in de staart. Volkomen leeggereden wacht ons een straffe tegenwind zonder beschutting. Na het industrieterrein Winschoterdiep nog een laatste beproeving. Hekwerken en rul zand maken dat de meesten afstappen. Hier wordt volop gewerkt en ligt het terrein er wekelijks anders bij. Altijd boeiend zullen we maar zeggen, als we de kracht daarvoor nog zouden hebben. Maar dan laten we de Mediacentrale achter ons en zijn we terug op de basis. Flink gevulde soep is een passend en heerlijk slot, we krijgen weer wat praats. Er is nog een klassieker geboren.

* Geerd Bültena, Janneke Tienkamp, Wim Noorman, Ernst de Bie, Chris Talens, Bert Baalman,
Herman Lübbers


donderdag 17 januari 2013

We gaan naar Montven toe!


Met in gedachten de Mont Ventoux, die we eind september gaan beklimmen, is een goede voorbereiding erg belangrijk. Daarom willen wij een aantal trainingsactiviteiten aanbieden. De Kick-Off van de fietsinspanningen gaat plaatsvinden op een bijeenkomst donderdag 28 februari aanstaande. Daar geven wij een toelichting op de agenda en activiteiten. Daarnaast staan er nog twee belangrijke onderdelen op het programma; Voorlichting over training/fietstechniek aan en het gebruik van (sport)voeding. Verder nodigen we iedereen uit zelf een bijdrage te leveren aan het trainingsprogramma, door een tocht te organiseren of door je collega’s uit te nodigen op een trainingsrit. 

****** Je bent van harte welkom, ook als je niet naar de Ventouz gaat *****

3-2-2013           ATB Toertocht o.l.v. Herman Lübbers
Een tocht van 45 kilometer waarvan 30 kilometer onverhard. Vertrekpunt is: Verlengde Winschoterdiep 11 te Groningen. Dit is het adres van Herman. Bij terugkomst is er soep.

Aanvang: 9.00 uur
Verwachte terugkomst: 11.30 uur

28-2-2013       Kick – Off activiteiten voor Mont Ventoux
Bijeenkomst op donderdag na het werk. Tijdens de bijeenkomst staan de volgende onderwerpen op de agenda:
Toelichting op de agenda.
Voorlichting over sportvoeding van www.sportvoedingwebshop.com .
(Duur)training en fietstechniek.
Spinning4Energy en TKP.
Aanvang: 17.00 uur
Eindtijd: 19.00 uur

17-3-2013          Tecklenburg 
Een tocht door het prachtige Teutoburgerwoud. Voor diegenen die nog geen klimervaring hebben met de fiets is dit een mooie kennismaking. Het Teutoburgerwoud is een gebied met veel heuvels. De reisafstand is relatief kort. Goed anderhalf uur vanuit Groningen.
Verzamelen op het parkeerterrein van de Sommerrodelbahn in Ibbenbüren.

Aanvang: 9.00 uur
Eindtijd: 14.00 uur

20-4-2013     Spinning4Energy in Veendam
Een 6 uurs spinning marathon van de Stichting Energy4Kids. TKP is net als vorig jaar sponsor van dit evenement. Het doel is fondsen te werven voor kinderen met een energiestofwisselingsziekte. Bijzonderheden staan op de site www.energy4kids.nl. Het is ook mogelijk om je in te schrijven bij Martin Douma.

9-5-2013       Noorderrondrit vanuit Loppersum
Gelet op het moment van plaatsing moet hier bij vermeld worden dat het hier de fietstocht betreft en niet de schaaatstocht!
NFTU toertocht van 150 km. Bijzonderheden volgen nog. Op de site kun je ook informatie vinden, www.mfacloppersum.nl

11-5-2013     Tecklenburg Rundfahrt
Deze toertocht wordt georganiseerd door de Fietstoerclub CC75 Nijverdal. Diverse afstanden mogelijk.  Gelijkwaardig aan de Amstelgold Race, maar een stuk gemoedelijker. Bijzonderheden staan op de website, http://www.sportvoedingwebshop-tecklenburgrundfahrt.com/

26-5-2013      Toertocht Kaap Hoorn
Deze 100 km+ toertocht wordt georganiseerd door Pieter Wilms en zal ons van Hoendiep tot Hunze door Groningen en Drenthe voeren. Bij deze toertocht wordt iedereen verwacht! Een mooie gelegenheid om met een grote groep van @tkpfietst door het Gronings Drentse landschap te fietsen. Voor zover dat nog niet is gebeurd kun je kennis maken met je fietsende collega’s. Dit is ook een mooie gelegenheid om samen fietsactiviteiten te bespreken in de aanloop naar de Mont Ventoux.

Verzamelen op het parkeerterrein van Kaap Hoorn.
Vertrek 9.00 uur
Verwachte aankomst 13.00 uur

7  tot 9-6-2013     Limburg op z’n mooist
We gaan de Limburgse Cols verkennen. Hierbij fietsen we over delen van het parcours van de Amstel Gold Race. De bedoeling is zowel zaterdag als zondag te fietsen waarbij we twee overnachting regelen.

Bijzonderheden volgen nog.

7-9-2013       Klimtijdrit Tecklenburg
We organiseren een klimtijdrit in Tecklenburg. Wat is jouw tijd over een parcours van 2,2 km? Probeer in een aantal keren aan te voelen waar je omslagpunt zit (hartslag). Kun je je tijd verbeteren bij een tweede of derde poging. Het sportieve karakter van deze activiteit staat voorop. Je kunt dit beschouwen als een pittige interval training. Uiteraard rijden we ook nog een rondje in de omgeving.

Bijzonderheden volgen nog.

25 t/m 29-9-2013    Mont Ventoux - Frankrijk
Het einddoel van onze trainingsinspanningen van het afgelopen jaar. De zware beklimming van de zuidzijde van de Mont Ventoux vanuit Bedoin.