vrijdag 1 juni 2012

Rondje Zuiderzee

TKP Fietst er lustig op los. Het afgelopen Pinksterweekend waren er weer verschillende tochten. Hieronder volgt een kort verslag van een lange tocht, de Zuiderzeeroute, die Pieter en een vriend hebben gemaakt. Maandag volgt een impressie van de Elfsteden fietstocht van 2012 en een verslag van de tocht die Geerd en Ernst hebben uitgezet in de Groningse grensstreek.


Nederland kent een uitgebreid netwerk van lange afstandsfietsroutes, de zogenaamde LF-routes. Ik heb het Pinksterweekend samen met een vriend en de vrouwen in de volgauto de LF21, 22 en 23 gefietst. Tezamen vormen ze de Zuiderzeeroute. Als polderjongens vonden we dat we dat een keer moesten doen. We begonnen zaterdag bij Lemmer om vandaar over de IJsselmeerdijken naar het noorden te gaan, langs Oudemirdum, Stavoren, Hindelopen, Workum en Makkum naar de Afsluitdijk. Je ziet, deze route is goed voor je topo. Als bonus passeer je ook nog het monument van de slag bij Warns. Goed voor je historische kennis. Door de route tegen de klok in te rijden zouden we op tweede Pinksterdag niet alle Elfstedenfietsers op dit traject tegemoet rijden.

De Afsluitdijk is 30 kilometer lang en als je, zoals wij, de wind in de rug hebt dan vormen alleen de miljoenen vliegen op de dijk een beproeving. We moesten natuurlijk even stilstaan bij het monument van ingenieur Lely en het beeld van de dijkwerker. In feite de mannen die de Zuiderzeeroute mogelijk hebben gemaakt. We gingen sowieso niet voor de snelste tijd en de zon scheen lekker. Lunch in de haven van Den Oever. Ook een geschikt mentaal oplaadpunt want we vervolgden de route met de saaiste 20 kilometer, binnendijks rechtuit door de Wieringermeer (om onduidelijke redenen hoefden we hier niet omheen te rijden). Bij Medemblik leefden we weer op en via het tuindersgebied bij Andijk en de Drommedaris in Enkhuizen fietsten we weer voor de wind over de dijk naar Hoorn. De eerste etappe was 170 kilometer en de verbrande calorieën hebben we snel weer aangevuld met bier. In Hoorn logeerden we in de voormalige jeugdgevangenis (en nee, daar kenden mijn vriend en ik elkaar niet van, zoals sommigen suggereerden).

De tweede dag was even zonnig en zelfs nog wat warmer dan de vorige. We branden zo ongeveer de hotelkamers uit. Vanaf Hoorn volgt een leuke route over de dijk (ps we hebben de dode koe en het rode autootje niet gezien). We kwamen door de bekende trits plaatsen Volendam, Edam, Monnickendam. Ik zal geen foute grappen maken over Volendam (Hemeltje!), maar het magazijn van Bart Smit op het industrieterrein is wel zo’n beetje het hoogtepunt en Jan is zijn Zoon.

Over de Schellingwouderbrug bij Amsterdam, via het riante fietspad langs IJburg ging de route verder over een rustiek dijkje naar Muiden. Bij Ome Ko aangelegd voor de uitsmijter. Razend druk is het daar bij de sluis in de Vecht. Muiderslot gepasseerd (ook geen boekenkist gezien) en door Muiderberg en Naarden Vesting reden we het Gooi in. Daar raakten we een paar keer de bordjes kwijt, maar gelukkig hadden we de routekaartjes nog. Na Huizen reden over de A6 de bible belt van Nederland in. Dat betekent bijvoorbeeld dat het veer over de Eem bij Eemdijk zondags niet vaart en we dus een kilometer of 10 moesten omrijden. Keurig aangegeven overigens. Via de randmeren (Spakenburg, Harderwijk) belandden we in ons hotel in de lommerrijke omgeving van Nunspeet. Het zwembad zorgde voor een aangename verkoeling. Tweede etappe inclusief misrijden: 160 kilometer.

De derde dag konden we nog net voor de grote drukte over de braderie in Elburg. Bij Oldebroek hebben we de openluchtkerkdienst links laten liggen en reden we rechtstreeks door naar Kampen. Over de gepimpte oude IJsselbrug leidde de route langs Grafhorst (what’s in a name) naar Genemuiden. Daar voer de veerpont wel en voor een euro werden we over het Zwarte Water gezet. Via Sint Jansklooster zijn we naar Vollenhove gereden (bij Moespot links af) om daar bij de haven een pannenkoek naar binnen te werken. Die pannenkoek moest voldoende energie geven voor het laatste stuk langs Blokzijl, de Weerribben (Nederland in oranje), Ossenzijl, Schoterzijl en terug naar Lemmer. De finish voor ons lag even verderop in Rutten. De derde dag hebben we 100 kilometer gereden. Alles bij elkaar is de route zo’n 430 kilometer.

De Zuiderzeeroute is een prachtige route om in een lang weekend te rijden. Hij voert langs oude vissersplaatsen en pitoreske dijkhuisjes. Het is een Hollands plaatjesboek. De route is uitstekend aangegeven, zowel linksom als rechtsom; je raakt vanzelf gefocust op de rechthoekige borden. Ik zie ze nu ook zo ineens overal in de stad. Desondanks is het verstandig routekaartjes bij je te hebben, voor het geval je een bord over het hoofd ziet of er één mist. De route is niet altijd geschikt om een hoge gemiddelde snelheid te halen, want hij gaat soms over halfverharde fietspaden of smalle fietspaden (Kalenberg!). voor meer informatie zie de website Nederland Fietsland voor actuele informatie over de route. Voor de volgers zijn er handige i-phone apps (zoek je vrienden) waarmee je precies kunt zien waar de drager van de i-phone zich bevindt.

Geen opmerkingen: