woensdag 6 juni 2012

Blijham-Blijham. We werden er weer blij van :)


Ook in Duitsland aandacht voor die Bauer

De Geerd Bultena Classic, ook bekend als Blijham - Blijham, is inmiddels een begrip. Zondag werd onder barre (lees koud en nat) omstandigheden de editie 2012 gereden.

De dag vertoonde overeenkomsten met een even kille junidag in 1975, de temperatuur zakt naar een historisch laag dieptepunt. Gelukkig bleef de gevreesde regen eigenlijk voor het grootste deel uit.

Geerd had de koffie weer klaar staan in de omkleedgarage. Aanwezig bij Geerd zijn Ernst en Rinke, Peter, Janneke en Wim, Coos, Jeroen en maat Tonnie. Wat bleek? Slechts drie helden durfden op de kalender te kijken om de keus kort of lang qua beenbedekking te maken. Om 9 uur precies draaien we rechtsaf de weg op en vrijwel meteen zit er een behoorlijke vaart in. Zo snel dat het een muis ternauwernood lukt tussen de draaiende wielen door te ontsnappen. De kopgroep bestaat als altijd uit Geerd en een passagier. Met zwierige armgebaren geeft de uitzetter van de Geerd Bültenaclassic de gewenste richting aan. Verwarrend voor de volgers is daarentegen, dat degene die naast Geerd rijdt, doorlopend uitleg krijgt over de gevolgde route, ondersteund met dezelfde gebaren. Maar het is altijd interessant.
Commentaar overbodig
In Duitsland wordt er op tijd in de remmen geknepen om een Konditorei te bezoeken voor machtig appelgebak. We hebben er 25 kilometer opzitten. Met een vol gevoel gaan we verder, spiekend in de lucht naar regen die nog steeds uitblijft. Op allerlei sociale media was al getweet over de lengte. 106 zei de een, 130 kilometer zei de ander. Het zouden er slechts 87 worden. Het gebied is heerlijk rustig om te fietsen, is bij lange na niet zo kaal als het vooroordeel wil. We rijden langs bossen, zandverstuivingen, polders, dijken en de Eems. Plaatsnamen als Bunde, Ditzum, Rhede, Drieborg, Nieuw Beerta en Beerta zelf natuurlijk. We laten Hongerige Wolf rechts liggen maar ene Vos die 's morgens uitbleef kwam later het peloton nog even versterken, voor enkele meters om vervolgens in het wuivende graan te verdwijnen. Inmiddels kunnen we het niet meer ontkennen, het regent, nu en dan. Met veel ruimte tussen de druppels, maar toch. Derhalve laten we De Blauwe Stad voor wat het is, net als de rest van Nederland, en draaien na Winschoten gepasseerd te zijn om even voor enen de Morrigerweg weer op. Lena had de pan al op het vuur voor de heerlijke soep. De twee jongens van Geerd ruiken nog even aan een even glansrijke carrière als die van Ernst en Rinke door in de twee verse A-zessen plaats te nemen. Volgende keer ben ik er graag weer bij!

Geen opmerkingen: