donderdag 24 mei 2012

TRF 2012. 25ste editie!

Zaterdag was weer de Tecklenburg Rundfahrt. Een goede voorbereiding op van alles: Mont Ventoux, Marmotte, you name it! Een record aantal deelnemers van 2.770 renners verscheen aan de start, waaronder (oud) profrenners, zoals Rob Harmeling, Joost Posthuma en Erben Wennemars (dit jaar wel). En natuurlijk een tiental TKP'ers. Een verslag van Martin en enkele losse impressie.


Afgelopen zaterdag heb ik de TRF gereden (route 100 km) met Martijn Pastoor en Mark Spit. Beiden doen ook mee aan de MVChallenge. We, Martijn & ik, waren al vroeg onderweg van de camping (Regenbogen Camp, Tecklenburg) naar Ibbenbüren. Hier aangekomen zetten we de fietsen snel in elkaar en schrijven ons in. Bij de start kwamen we diverse bekenden tegen van Join4energy die de TRF ook als voorbereiding gebruiken. Ook spreken we met Bert Vos die op collega’s van TKP staat te wachten. Nadat ook Mark zich heeft ingeschreven gaan we op pad. Mark en ik rijden op een racefiets en Martijn heeft een mountainbike. Op de route komen we al snel de beklimming tegen die wij met de groep TKP’ers ook als eerste rijden. Dit is de Altstedder Strasse, 10%. Je weet dan gelijk weer waar je aan toe bent. Voor Martijn is dit even wennen. Het is voor hem de eerste kennismaking met het Teutoburgerwald en klimmen met de fiets. Er volgen nog vele beklimmingen. O.a. ook de beklimming naar de voetbalvelden van Tecklenburg, laatste stuk is 17% (Sundemstrasse). Deze heb ik eerder niet gehaald. Nu wel!! Voor mij een teken dat ik stappen heb gemaakt met de vele uren trainen en fietsen (hoogtepunt). Dit geldt ook voor meerdere klimmetjes die ik in een zwaarder verzet of sneller omhoog fiets. Boven bij de voetbalvelden nemen we nog even een foto bij het bordje ‘Zum kahlen berg’. Tijdens de tocht zien we ook een trauma heli die in een enorme stofwolk land in een weiland. We hebben uiteindelijk geen idee wat de aanleiding is. Het kan een ongeluk zijn met een fietser of …….(het was een zware val, zie http://www.tecklenburg-rundfahrt.com/cms/nieuws/ ) Doet je wel beseffen dat het redelijk gevaarlijk is. Zeker het afdalen waarbij redelijke snelheden worden gehaald. Halverwege de beklimming naar de zendmast worden we staande gehouden door een vrouw die een groep pony’s laat oversteken, dwars over de route van het ene naar het andere weiland.


Tijdens de hele tocht is het prachtig weer en kunnen we genieten van de mooie omgeving. De organisatie is prima. Koeken en water bij de verzorgingsposten en bekertjes met energy drank. Onder de vele rijders zien we ook veel fietsers uit het Noorden. O.a. een grote club van Toer80. Ik spreek ook nog iemand van de Bokkn Rieders die in juni mee gaat de Mont Ventoux omhoog. Bij terugkeer heb ik 104 km op de teller staan. We eten en drinken nog wat (cola 7 een braadworst) en bergen de fietsen hierna weer op in de auto. Een gezellige en geslaagde dag. ’s Middags op de camping springen we met de kids in het zwembad voor een verfrissende duik.

Chris (160): Ik vond het een mooie tocht, en door de vele steile beklimmingen doet de tocht niet onder voor de AGR. Thuisgekomen zag ik zo’n 2200 hoogtemeters staan in de Garmin en met bijna 25 gemiddeld hebben we het niet slecht gedaan.

Anton (160): Een hele mooie toertocht, vooral wanneer je er enigszins getraind aan begint en het niet, zoals twee jaar geleden, de eerste keer is dat je dat jaar op de fiets zit. Al blijft het pittig, gelukkig had Pieter op het einde nog wat over om ons naar de finish leiden. Leuk was ook dat dit jaar aan het begin van elke klim een informatiebordje stond met de lengte van de klim, het gemiddelde stijginspercentage en het maximale stijgingspercentage. Minder leuk was de onbetrouwbaarheid van deze informatie, maximaal 3% bleek volgens de Garmin 12%.

Pieter (160): Tikkeltje zwaarder dan Amstel Gold, vanwege de vele kleine steile (15-25%) stukken. De 160 voegt, behalve 30 kilometer, niet veel toe aan de 130. Vooral een stuk vlak van Bad Iburg naar Lienen. En er was weer veel te zien onderweg. Mooiste sponsorshirt was van Heinz ketchup, met de ketchupflessen in de rugzakken. Intrigerendste sponsor was Hairstudio Monique. Wat doet die in vredesnaam met de gesoigneerde wielrennersbenen? Opvallendste shirt was uiteraard van TKP. Je haalt onze kanaries er zo uit!

Geen opmerkingen: