donderdag 27 september 2012

Relaas van de 2e editie van de Zuiderzeeklassieker - 230 km.


De Zuiderzee Klassieker is een initiatief van de Maag Lever Darm Stichting en werd op zaterdag 22 september voor de 2e keer gereden. Ruim 500 deelnemers (afstanden 60km, 120 km en 220km) stapten zaterdag 22 september op de fiets om zoveel mogelijk geld op te halen voor onderzoek naar darmkanker. De 500 fietsers haalden met elkaar meer dan € 138.000 op. Bert Baalman, Ernst de Bie, Geerd Bültena, Rinke Dongstra, Louis van der Hulst en Bert Vos fietsten de 220 km. Hieronder het verslag van Geerd - met alle details.

Start van de tocht zou om 7.30 zijn bij de Jakult-fabriek in Almere. Wij waren er tegen 07.10. Het was nog schemerig en met ongeveer 8 graden, niet al te warm. De meeste renners arriveerden gelijk met ons. Allerlei blinkende fietsen werden uit de auto gehaald. Bijna iedereen had lange broek en shirt met lange mouwen. Bij ons hadden 3 een lange broek en 3 een korte broek. Nadat de rugzakken goed gevuld waren, Geerd had zelfs een “tasje” voorop gemonteerd (wat volgens Ernst ongeluk zou brengen) gingen we naar het vertrekpunt. Een handvol mensen stond ons op te wachten en er was zelfs een dame ingehuurd die op de maat van opzwepende muziek voor de warming-up moest zorgen, echter fietsers doen hier zelden aan mee. Bert B. en Louis werden vóór het vertrek in Almere geïnterviewd door een cameraploeg. Hiervoor werd het TKP-shirt uiteraard nog eens goed strak getrokken.

Nadat de voorzitster van de Maag Lever Darm Stichting zonder microfoon ons waarschijnlijk een behouden en mooie tocht wenste, mochten we tegen 7.40 vertrekken.  Een mooie start waarbij we als groep massaal een fabrieksterrein rechtsaf afreden met Louis en zijn onvolprezen Garmin voorop. Helaas voor ons hadden we links af gemoeten. Gelukkig werd dit snel recht gezet. De groep van 70 splitste zich vrij snel op in 3 groepen. Wij zaten met z’n allen in de 3e groep. Vanuit Almere ging het de met kleikluiten bezaaide Oostvaardersdijk op, langs het IJmeer. Hierbij kregen we de 2e groep in het zicht en werd er hard gekoerst om deze groep in te halen, wat vlak voor Muiderberg lukte. Nadat de hele groep richting Amsterdam koerste kreeg Geerd na 30 km een lekke band. Daar ging de groep en waren we aangewezen op ons zessen. Pech was dat het ‘thuisbrengertje’ het maar 5 kilometer vol hield (weer lek). De 2e lekke band van Geerd was bovenop een brug over het Buiten IJ in Amsterdam. Het oponthoud tijdens het vervangen van die band duurde wat langer door een onjuiste combinatie van pomp en ventiel, waardoor de band weer leegliep bij het losdraaien van de pomp. Gelukkig werd de vertraging extra gezellig gemaakt door een lange stoet wandelaars (40 km Dam-tot-Dam wandeling) en er drommen mensen langskomen en er vele “slimme” opmerkingen worden gemaakt.
We moesten nu zelf de route volgen. We hadden tegenwind, maar het was droog en het was iets warmer geworden (14 graden). De bewegwijzering waren oranje routepijlen c.q. stickers, die her en der waren geplakt op verkeersborden, lantaarnpalen en hekwerken. Af en toe was het zoeken, maar we hadden een Garmin (Louis) met route.
Na 70 km. reed Rinke lek.
De eerste verzorgingspost zou op 75 km. zijn. Uiteindelijk bleek die op 88 km. te zijn bij De Westfriese Golfclub in Westwoud. Als je al veel tijd hebt verloren met het verwisselen van banden, dan word je niet vrolijk als nog eens blijkt dat er bij de verzorgingspost geen fietspomp is om de banden echt op spanning te brengen. Voor de niet fietsers onder ons, probeer je band maar op 8 bar te zetten met een handpompje.
Na een flesje drinken te hebben genomen en ons volgepropt te hebben met bananen gaan we richting de dijk van Enkhuizen naar Lelystad. Op de dijk, die een lengte heeft van circa 30 km,  hadden we gelukkig de wind half in de rug en konden we lekker snelheid maken. Bert V. en Ernst gingen volledig los en scheurden met een snelheid van boven de  40 km/per uur over de dijk.  Mooie tocht langs het water en op weg naar de volgende verzorgingspost in Lelystad.
Bij Lelystad reden we een klein groepje achterop, dat ook de 220 km. reed, maar die moest wachten voor de brug. Samen zijn we naar de hockeyclub Lelystad gereden, waar de volgende stop was op ongeveer 125 km. We kwamen daar nog een groep fietsers tegen, die met een volgauto de 220 km. fietste. Gelukkig hadden die wel een fietspomp, zodat Geerd en Rinke hun banden op spanning konden brengen.
Na de verzorging gingen we richting Swifterbant. Dit was een pittig stuk met veel tegenwind. De 4e stop was na ongeveer 145 km. bij Swifterbant. Daar hebben we nog het groepje van 4 opgepikt, die een volgauto hadden. Deze reden verder met ons mee, langs het Ketelmeer, richting Elburg tot circa 175 km. Wij moesten bij de 175 km. even stoppen want Geerd kreeg zijn 3e lekke band. Het groepje van 4 ging alleen verder. Bij het oversteken van een wildrooster ging Bert B. onderuit. Bij een kort steil klimmetje (?) slipte zijn achterwiel weg op losliggend gras. De schade aan heup en elleboog viel gelukkig mee.
Het laatste deel van de tocht, die uiteindelijk 228km bleek te zijn, hebben we in een gestaag tempo volbracht, waarbij Rinke nog bijna over een slang fietste. Flauw was dat op het laatste deel van de route telkenmale aangegeven werd dat het nog maar 25 km. naar Almere was, waarbij Rinke op een gegeven ogenblik de afstand naar Almere al kon voorspellen.
Dat het met de conditie wel goed zat bleek op het eind, want zelfs toen we de 200 km. al gepasseerd waren, werd er nog 28 km. gefietst al was het wel stil in de groep.
Uiteindelijk kwamen we met z’n zessen tegen 17.10 over de finish. Een klein groepje applaudisseerde, toen we de finish passeerden.
Na nog even kort met elkaar te hebben gesproken ging het huiswaarts.

Een mooie tocht voor een mooi doel met een goede teamprestatie!! (Samen uit samen thuis).

Statistiek (bij benadering):
Inschrijving 220 km: circa 70, waaronder de 6 bikkels van dit verslagje.
Werkelijke afstand: 230 kilometer
Gemiddelde snelheid: 27,5 km/u
Fietstijd netto: 8,5 uur
4 lekke banden verwisselen: 1 uur
Verzorging: half uur
Totale bruto tijd: 10 uur
Temperatuur gem. 13 graden.

Statistiek wat eet Louis op zo’n tocht:
2 boterhammen met jam,
12 liga’s
2 ontbijtkoek
2 bananen
4 gelletjes
2 krentenbollen
24 totaal

zondag 5 augustus 2012

Sauerland



De fietsreis ging dit jaar naar het Sauerland. Een prachtig fietsgebied op vier uur rijden van Groningen (voor Bert V. 2,5 uur), waar de klimmers goed uit de voeten konden. Zweten en puffen. Door zon en door onweer. Smachtend naar een bidon uit de volgauto - maar waar was de volgauto? 's Avonds met een biertje rond de vuurkorf van das Orange Schaf. Een verslag van debutant Ronald.



Mijn eerste ervaring met de TKP-fiets club was erg prettig. En in zo’n gek apepakkie kijk je toch ook heel anders tegen de collega’s aan.

Klimmen? Niet mijn ding. Donderdagmiddag ging snoeihard bergafwaarts, maar bergop: hou op. En natuurlijk lek gereden en helemaal achteraan fietsend nog net Fokke Steenhuisen kunnen roepen. Hij heeft mij even geholpen met de wisseling. Prima gelukt … geen lekke banden meer gehad. Chapeau.

Om van deze schrik te bekomen ben ik vrijdag in de bus van Rinke gaan zitten. Lekker tempootje, geen irritaties, niet als laatste eindigen, vóór Bert Vos eindigen, beter geklommen eigen tempo bergop. Tussendoor lekker terrasje gepakt mooie omgeving, lekker weer: kortom prima in orde. Totdat: regen en onweer. En op het moment dat we allemaal al tot onder de huid nat waren een legendarische beslissing genomen: gaan we verder fietsen in deze plensende regen of gaan we in het busje? Allemaal tegelijk in het busje lukt niet, dus moet het druppelsgewijs. Maar daar had niemand zin in. Dus gingen we vol goede moed verder.

Niet veel later zonk deze zelfde moed ons ver in de schoenen: Harm Jan Plat rijdt plat en dat had iedereen gehoord “pitssssssj”. De rest van de groep joelde nog van ”in het busje stappen en wij rijden verder”, maar nee: Harm Jan verwisselde het bandje en sloot weer aan.
Binnen een halve minuut dacht Bert Leegstra dit beter te kunnen “pitsssssssssj”. Onder de indruk van de blikken van de groep verdween Bert direct in de bus.
’s Avonds natuurlijk heroïnische verhalen over wat allemaal te hebben beleefd. Blijkt dat anderen nog veel dieper zijn gegaan, mochten wij hen willen geloven natuurlijk.

Om de stijgende lijn vol te houden vrijdag weer in de groep van Rinke.
Nog geen 50 mater op pad en Harm Jan Plat reed plat. Het toeschouwers aantal was nu aanzienlijk groter en zo ook de ergernis van Harm Jan: terecht! Dit wil je niet en zeker niet als je nog uren moet zoeken naar een goede buitenband. Later toch weer aangesloten.
Ook de zaterdag prima gereden, prima vermaakt.

En over de accommodatie: eenvoudig, maar goed verzorgt. Wel oordoppen in tijdens het slapen natuurlijk.
Eten en drinken: prima!!
Volgende keer? Weer!
Chaufferen: liever niet. Boetes en schades krijg ik alleen als ik in andermans spullen rond rijd. Dit jaar waren het 2 boetes, dus volgend jaar …?

En een reactie van de collega's van TKPI
Namens de TKPI deelnemers dank voor de uitstekende organisatie en de leuke dagen in Sauerland!
Wij hebben perfecte dagen gehad!


Coos, John, Anton en Tjomme

woensdag 20 juni 2012

Coos Classic (Rondje Drenthe)

Hallo Coos, lekker gefietst afgelopen zondag?
Was zeker leuk, ondanks de afmeldingen en de ontbrekende aanmeldingen.

Waar zijn jullie langsgekomen?
(Is nu nog intellectueel eigendom. Coos moet hem nog even openstellen voor het publiek.)
VAM-berg zat er helaas niet in, nog wel geklommen?
Op deze website is te zien te zien dat de drie overblijvende fietsers tot grote hoogte (36 meter en 62 centimeter) zijn gestegen.

Lekker fietsweer?
Maar goed, de uitdaging zat hem uiteraard niet in de hoogtemeters, wel in de windsnelheid. (Onstuimig weer, volgens één van de afmelders).

Kunnen we nog opmerklelijke prestaties verwachten straks in Sauerland?
Ernst is los, die zul je in Sauerland vaker voor je dan achter je zien fietsen. Rinke ging op karakter en nam vol overgave in de laatste 10 km, met tegenwind, de koppositie van het peloton.








woensdag 6 juni 2012

Blijham-Blijham. We werden er weer blij van :)


Ook in Duitsland aandacht voor die Bauer

De Geerd Bultena Classic, ook bekend als Blijham - Blijham, is inmiddels een begrip. Zondag werd onder barre (lees koud en nat) omstandigheden de editie 2012 gereden.

De dag vertoonde overeenkomsten met een even kille junidag in 1975, de temperatuur zakt naar een historisch laag dieptepunt. Gelukkig bleef de gevreesde regen eigenlijk voor het grootste deel uit.

Geerd had de koffie weer klaar staan in de omkleedgarage. Aanwezig bij Geerd zijn Ernst en Rinke, Peter, Janneke en Wim, Coos, Jeroen en maat Tonnie. Wat bleek? Slechts drie helden durfden op de kalender te kijken om de keus kort of lang qua beenbedekking te maken. Om 9 uur precies draaien we rechtsaf de weg op en vrijwel meteen zit er een behoorlijke vaart in. Zo snel dat het een muis ternauwernood lukt tussen de draaiende wielen door te ontsnappen. De kopgroep bestaat als altijd uit Geerd en een passagier. Met zwierige armgebaren geeft de uitzetter van de Geerd Bültenaclassic de gewenste richting aan. Verwarrend voor de volgers is daarentegen, dat degene die naast Geerd rijdt, doorlopend uitleg krijgt over de gevolgde route, ondersteund met dezelfde gebaren. Maar het is altijd interessant.
Commentaar overbodig
In Duitsland wordt er op tijd in de remmen geknepen om een Konditorei te bezoeken voor machtig appelgebak. We hebben er 25 kilometer opzitten. Met een vol gevoel gaan we verder, spiekend in de lucht naar regen die nog steeds uitblijft. Op allerlei sociale media was al getweet over de lengte. 106 zei de een, 130 kilometer zei de ander. Het zouden er slechts 87 worden. Het gebied is heerlijk rustig om te fietsen, is bij lange na niet zo kaal als het vooroordeel wil. We rijden langs bossen, zandverstuivingen, polders, dijken en de Eems. Plaatsnamen als Bunde, Ditzum, Rhede, Drieborg, Nieuw Beerta en Beerta zelf natuurlijk. We laten Hongerige Wolf rechts liggen maar ene Vos die 's morgens uitbleef kwam later het peloton nog even versterken, voor enkele meters om vervolgens in het wuivende graan te verdwijnen. Inmiddels kunnen we het niet meer ontkennen, het regent, nu en dan. Met veel ruimte tussen de druppels, maar toch. Derhalve laten we De Blauwe Stad voor wat het is, net als de rest van Nederland, en draaien na Winschoten gepasseerd te zijn om even voor enen de Morrigerweg weer op. Lena had de pan al op het vuur voor de heerlijke soep. De twee jongens van Geerd ruiken nog even aan een even glansrijke carrière als die van Ernst en Rinke door in de twee verse A-zessen plaats te nemen. Volgende keer ben ik er graag weer bij!

Fietsclinic Belga


‘Niets is zo frustrerend als een slecht schakelende fiets’
Onder dat motto togen we afgelopen woensdagavond met 6 collega’s en een introducée naar Belga Fietsen voor een echte onderhoudsclinic. Ook de begeleiders van onze aanstaande Sauerlandtrip, Koen en Daniel waren van de partij.
Na ontvangst met koffie werden we alle snel rond de racefiets van Harm-Jan gepositioneerd. Het leedvermaak over de aanstaande verbouwing/sloperij van de fiets van Harm-Jan sloeg al snel om in jaloezie, toen bleek dat de fiets een serieuze opknapbeurt kreeg op kosten van ons allen.
Onze mecanicien nam op een rustige manier alle kritische punten van een racefiets met ons door en bracht ons de tips en trucs van het onderhoud bij. Het vervangen van een versnellingskabel bleek toch niet zo moeilijk te zijn, evenals het verwijderen van de cassette met tandwielen achter. Harm-Jan begon steeds meer te glunderen naarmate de tandwielen harder begonnen te blinken.
Het klapstuk van de avond, daar waar iedereen voor gekomen was, het afstellen van de versnellingen, kwam toch een beetje als een dooddoener. ‘Kwestie van één schroefje’

Al met al was het een leerzame avond en kunnen we met een gerust hart tekeer gaan in Sauerland over een paar weken.

Mont Ventoux revisited

Vorig jaar beklom Louis de mont Ventoux - het verslag vind je elders op de blog. Vorige week klom Martin vanuit Bedouin omhoog voor het goede doel . Zie voor zijn verslag de blog van Martin http://www.martindouma.nl/

Elfstedentocht: It giet oan!

Elk jaar komt de vraag boven "ga ik weer die 240km fietsen of heb ik wel genoeg van Friesland gezien?" Geen makkelijke keuze, in de wetenschap dat het de laatste keer zeer nat en stormachtig was.

Desondanks besloten een aantal diehards op de fiets te stappen voor de tocht der tochten. Egge Pieter, Tjalling, Bert, Herman en zwager Remco konden voor de verandering uitslapen, want ze hoefden pas om 8 uur te starten in de laatste startgroep.

Uitgezwaaid door het voltallige Elfstedenbestuur togen ze op weg. Egge Pieter en Tjalling kozen hun eigen snelheid, zodat ze ongehinderd af en toe even een peukje konden roken.

Bert, Herman en Remco hadden de auto strategisch geparkeerd langs de route en dat was maar goed ook. 2 insmeerbeurten zonnecrème waren zeker nodig! Het weer werkte dit keer prima mee.

Voor de rest waren er ook weinig verzwarende omstandigheden, behalve dan de filevorming voor de stempelposten en een, na 180km toch wat tegenstribbelend zitvlak.

We mogen wel spreken van een uit toeristisch oogpunt optimaal rondje Friesland.

vrijdag 1 juni 2012

Rondje Zuiderzee

TKP Fietst er lustig op los. Het afgelopen Pinksterweekend waren er weer verschillende tochten. Hieronder volgt een kort verslag van een lange tocht, de Zuiderzeeroute, die Pieter en een vriend hebben gemaakt. Maandag volgt een impressie van de Elfsteden fietstocht van 2012 en een verslag van de tocht die Geerd en Ernst hebben uitgezet in de Groningse grensstreek.


Nederland kent een uitgebreid netwerk van lange afstandsfietsroutes, de zogenaamde LF-routes. Ik heb het Pinksterweekend samen met een vriend en de vrouwen in de volgauto de LF21, 22 en 23 gefietst. Tezamen vormen ze de Zuiderzeeroute. Als polderjongens vonden we dat we dat een keer moesten doen. We begonnen zaterdag bij Lemmer om vandaar over de IJsselmeerdijken naar het noorden te gaan, langs Oudemirdum, Stavoren, Hindelopen, Workum en Makkum naar de Afsluitdijk. Je ziet, deze route is goed voor je topo. Als bonus passeer je ook nog het monument van de slag bij Warns. Goed voor je historische kennis. Door de route tegen de klok in te rijden zouden we op tweede Pinksterdag niet alle Elfstedenfietsers op dit traject tegemoet rijden.

De Afsluitdijk is 30 kilometer lang en als je, zoals wij, de wind in de rug hebt dan vormen alleen de miljoenen vliegen op de dijk een beproeving. We moesten natuurlijk even stilstaan bij het monument van ingenieur Lely en het beeld van de dijkwerker. In feite de mannen die de Zuiderzeeroute mogelijk hebben gemaakt. We gingen sowieso niet voor de snelste tijd en de zon scheen lekker. Lunch in de haven van Den Oever. Ook een geschikt mentaal oplaadpunt want we vervolgden de route met de saaiste 20 kilometer, binnendijks rechtuit door de Wieringermeer (om onduidelijke redenen hoefden we hier niet omheen te rijden). Bij Medemblik leefden we weer op en via het tuindersgebied bij Andijk en de Drommedaris in Enkhuizen fietsten we weer voor de wind over de dijk naar Hoorn. De eerste etappe was 170 kilometer en de verbrande calorieën hebben we snel weer aangevuld met bier. In Hoorn logeerden we in de voormalige jeugdgevangenis (en nee, daar kenden mijn vriend en ik elkaar niet van, zoals sommigen suggereerden).

De tweede dag was even zonnig en zelfs nog wat warmer dan de vorige. We branden zo ongeveer de hotelkamers uit. Vanaf Hoorn volgt een leuke route over de dijk (ps we hebben de dode koe en het rode autootje niet gezien). We kwamen door de bekende trits plaatsen Volendam, Edam, Monnickendam. Ik zal geen foute grappen maken over Volendam (Hemeltje!), maar het magazijn van Bart Smit op het industrieterrein is wel zo’n beetje het hoogtepunt en Jan is zijn Zoon.

Over de Schellingwouderbrug bij Amsterdam, via het riante fietspad langs IJburg ging de route verder over een rustiek dijkje naar Muiden. Bij Ome Ko aangelegd voor de uitsmijter. Razend druk is het daar bij de sluis in de Vecht. Muiderslot gepasseerd (ook geen boekenkist gezien) en door Muiderberg en Naarden Vesting reden we het Gooi in. Daar raakten we een paar keer de bordjes kwijt, maar gelukkig hadden we de routekaartjes nog. Na Huizen reden over de A6 de bible belt van Nederland in. Dat betekent bijvoorbeeld dat het veer over de Eem bij Eemdijk zondags niet vaart en we dus een kilometer of 10 moesten omrijden. Keurig aangegeven overigens. Via de randmeren (Spakenburg, Harderwijk) belandden we in ons hotel in de lommerrijke omgeving van Nunspeet. Het zwembad zorgde voor een aangename verkoeling. Tweede etappe inclusief misrijden: 160 kilometer.

De derde dag konden we nog net voor de grote drukte over de braderie in Elburg. Bij Oldebroek hebben we de openluchtkerkdienst links laten liggen en reden we rechtstreeks door naar Kampen. Over de gepimpte oude IJsselbrug leidde de route langs Grafhorst (what’s in a name) naar Genemuiden. Daar voer de veerpont wel en voor een euro werden we over het Zwarte Water gezet. Via Sint Jansklooster zijn we naar Vollenhove gereden (bij Moespot links af) om daar bij de haven een pannenkoek naar binnen te werken. Die pannenkoek moest voldoende energie geven voor het laatste stuk langs Blokzijl, de Weerribben (Nederland in oranje), Ossenzijl, Schoterzijl en terug naar Lemmer. De finish voor ons lag even verderop in Rutten. De derde dag hebben we 100 kilometer gereden. Alles bij elkaar is de route zo’n 430 kilometer.

De Zuiderzeeroute is een prachtige route om in een lang weekend te rijden. Hij voert langs oude vissersplaatsen en pitoreske dijkhuisjes. Het is een Hollands plaatjesboek. De route is uitstekend aangegeven, zowel linksom als rechtsom; je raakt vanzelf gefocust op de rechthoekige borden. Ik zie ze nu ook zo ineens overal in de stad. Desondanks is het verstandig routekaartjes bij je te hebben, voor het geval je een bord over het hoofd ziet of er één mist. De route is niet altijd geschikt om een hoge gemiddelde snelheid te halen, want hij gaat soms over halfverharde fietspaden of smalle fietspaden (Kalenberg!). voor meer informatie zie de website Nederland Fietsland voor actuele informatie over de route. Voor de volgers zijn er handige i-phone apps (zoek je vrienden) waarmee je precies kunt zien waar de drager van de i-phone zich bevindt.

donderdag 24 mei 2012

TRF 2012. 25ste editie!

Zaterdag was weer de Tecklenburg Rundfahrt. Een goede voorbereiding op van alles: Mont Ventoux, Marmotte, you name it! Een record aantal deelnemers van 2.770 renners verscheen aan de start, waaronder (oud) profrenners, zoals Rob Harmeling, Joost Posthuma en Erben Wennemars (dit jaar wel). En natuurlijk een tiental TKP'ers. Een verslag van Martin en enkele losse impressie.


Afgelopen zaterdag heb ik de TRF gereden (route 100 km) met Martijn Pastoor en Mark Spit. Beiden doen ook mee aan de MVChallenge. We, Martijn & ik, waren al vroeg onderweg van de camping (Regenbogen Camp, Tecklenburg) naar Ibbenbüren. Hier aangekomen zetten we de fietsen snel in elkaar en schrijven ons in. Bij de start kwamen we diverse bekenden tegen van Join4energy die de TRF ook als voorbereiding gebruiken. Ook spreken we met Bert Vos die op collega’s van TKP staat te wachten. Nadat ook Mark zich heeft ingeschreven gaan we op pad. Mark en ik rijden op een racefiets en Martijn heeft een mountainbike. Op de route komen we al snel de beklimming tegen die wij met de groep TKP’ers ook als eerste rijden. Dit is de Altstedder Strasse, 10%. Je weet dan gelijk weer waar je aan toe bent. Voor Martijn is dit even wennen. Het is voor hem de eerste kennismaking met het Teutoburgerwald en klimmen met de fiets. Er volgen nog vele beklimmingen. O.a. ook de beklimming naar de voetbalvelden van Tecklenburg, laatste stuk is 17% (Sundemstrasse). Deze heb ik eerder niet gehaald. Nu wel!! Voor mij een teken dat ik stappen heb gemaakt met de vele uren trainen en fietsen (hoogtepunt). Dit geldt ook voor meerdere klimmetjes die ik in een zwaarder verzet of sneller omhoog fiets. Boven bij de voetbalvelden nemen we nog even een foto bij het bordje ‘Zum kahlen berg’. Tijdens de tocht zien we ook een trauma heli die in een enorme stofwolk land in een weiland. We hebben uiteindelijk geen idee wat de aanleiding is. Het kan een ongeluk zijn met een fietser of …….(het was een zware val, zie http://www.tecklenburg-rundfahrt.com/cms/nieuws/ ) Doet je wel beseffen dat het redelijk gevaarlijk is. Zeker het afdalen waarbij redelijke snelheden worden gehaald. Halverwege de beklimming naar de zendmast worden we staande gehouden door een vrouw die een groep pony’s laat oversteken, dwars over de route van het ene naar het andere weiland.


Tijdens de hele tocht is het prachtig weer en kunnen we genieten van de mooie omgeving. De organisatie is prima. Koeken en water bij de verzorgingsposten en bekertjes met energy drank. Onder de vele rijders zien we ook veel fietsers uit het Noorden. O.a. een grote club van Toer80. Ik spreek ook nog iemand van de Bokkn Rieders die in juni mee gaat de Mont Ventoux omhoog. Bij terugkeer heb ik 104 km op de teller staan. We eten en drinken nog wat (cola 7 een braadworst) en bergen de fietsen hierna weer op in de auto. Een gezellige en geslaagde dag. ’s Middags op de camping springen we met de kids in het zwembad voor een verfrissende duik.

Chris (160): Ik vond het een mooie tocht, en door de vele steile beklimmingen doet de tocht niet onder voor de AGR. Thuisgekomen zag ik zo’n 2200 hoogtemeters staan in de Garmin en met bijna 25 gemiddeld hebben we het niet slecht gedaan.

Anton (160): Een hele mooie toertocht, vooral wanneer je er enigszins getraind aan begint en het niet, zoals twee jaar geleden, de eerste keer is dat je dat jaar op de fiets zit. Al blijft het pittig, gelukkig had Pieter op het einde nog wat over om ons naar de finish leiden. Leuk was ook dat dit jaar aan het begin van elke klim een informatiebordje stond met de lengte van de klim, het gemiddelde stijginspercentage en het maximale stijgingspercentage. Minder leuk was de onbetrouwbaarheid van deze informatie, maximaal 3% bleek volgens de Garmin 12%.

Pieter (160): Tikkeltje zwaarder dan Amstel Gold, vanwege de vele kleine steile (15-25%) stukken. De 160 voegt, behalve 30 kilometer, niet veel toe aan de 130. Vooral een stuk vlak van Bad Iburg naar Lienen. En er was weer veel te zien onderweg. Mooiste sponsorshirt was van Heinz ketchup, met de ketchupflessen in de rugzakken. Intrigerendste sponsor was Hairstudio Monique. Wat doet die in vredesnaam met de gesoigneerde wielrennersbenen? Opvallendste shirt was uiteraard van TKP. Je haalt onze kanaries er zo uit!

zaterdag 12 mei 2012

Zuid Veluwe Klimtoer


De organisatie van de fietsclub leek het een leuk idee om eens op de Veluwe rond te toeren. Een mooie gelegenheid bood de Zuid Veluwe Klimtoer. 130 kilometer en zo'n  1.300 hoogtemeters. Start en finish in Ede. Herman en Pieter gingen voor jullie kijken of deze tocht de moeite waarde is.

Onderweg kregen we bevestiging waarom we eigenlijk nooit de bulten op de Veluwe beklimmen, maar altijd naar Tecklenburg gaan: het is veel verder rijden! Samen met de gastrijder Jan Willem vertrokken we rond 9.00 uur vanuit het clubhuis van de plaatselijke biljart vereniging. Het was wat druk in het clubhuis, anders hadden we een balletje gelegd. Het zonnetje scheen tussen de wolken door, maar het was wederom fris dus de winterkleding aan (in wielertermen: lange mouwen en lange benen). Die winter outfit zou later nog goed van pas komen.Via Bennekom ging het langs Nol in 't Bos, bij sommigen een bekend etablissement, richting Renkum en Oosterhout. De eerste klimmetjes zaten er op. Nog weinig spektakel. Ten noorden van Arnhem fietsen we via Rozendaal naar het nationaal park Veluwezoom. Een prachtig heuvelachtig bos en heidegebied, met het 'dak' van deze tocht: de Posbank. Herman tuurde de hei af of hij Henk Hollander nog zag lopen. Ondertussen trapten we al keuvelend flink door  over de nieuwe betonfietspaden. Met een gangetje van 30 km/u raakte Pieter aan de linkerkant van het fietspad in de modderzachte berm. Hij schoot vervolgens rechts over het fietspad, tikte Herman even aan (toch een carambole), maakte een spectaculaire val en kwam vlak voor een boomstronk tot stilstand. Herman had inmiddels zijn fiets onvrijwillig in de grindbak geparkeerd; fiets en berijder gelukkig ongeschonden. Pieter had een paar gaten in de kleding door de schuiver en, dankzij de winter outfit, slechts enkele oppervlakkige schaafwondjes. En de helm vol bosgrond. De fiets had wat slagen in beide wielen en de derailleur had de hik. Jan Willem repareerde de slagen en met nog 5 werkende versnellingen werd de tocht voortgezet. Even verderop in Velp stond de koffie klaar en konden we even bijkomen. Tot zover, ondanks de valpartij, een prima tocht. Vanaf Velp gingen we Arnhem Noord in. Dat is het minpunt van deze rit.  Kerend en draaiend over klinkerstraten en talloze verkeersdrempels slingerden we zo'n 25 kilometer heuveltje op, heuveltje af door Arnhem Noord. Daarna reden we via Oosterbeek immer grade aus met het grote blad erop terug naar Ede. Herman had nog wat over en stayerde met steeds minder volgelingen naar de finish. De verbazing was groot toen hij 5 minuten later dan Jan Willem en Pieter arriveerde. Had een afslag gemist. Hardlopers zijn doodlopers. Dankzij de eindspurt legden we de 130 km inclusief pauze af in 5 uur en 20 minuten, met een gemiddelde fietssnelheid van bijna 28 km/u. We telden zo'n 1.300 hoogtemeters.

Conclusie: leuke, niet al te drukke tocht. Met name de omgeving tussen Rozendaal en De Steeg is bijzonder mooi met goed klimwerk. Jammer dat er zoveel kilometers door de bebouwde kom (van met name Arnhem Noord) wordt gefietst.

woensdag 2 mei 2012

Clinic fietsonderhoud

Datum       30 mei
Locatie      Belga Sontplein Groningen
Aanvang    18:30 Einde 21:00
De kosten bedragen € 30,- inclusief koffie en koek.

Deelname is mogelijk voor ongeveer 10 personen. Dus hiervoor geldt VOL=VOL! Opgave sowieso graag deze week in verband met de organisatie bij Belga. Twee medewerkers van Belga gaan met ons deze avond aan de slag. De clinic krijgt daardoor een hoog ‘high touch’ gehalte. De twee monteurs gaan ons onder andere onderstaande onderwerpen uitleggen, voordoen en sommige dingen zelf laten doen.
• (de)montage ketting/cassette
• Vervanging/onderhoud kabels
• Afstellen derailleurs

Alle onderdelen en gereedschappen die deze avond door de TKP-deelnemers gekocht worden kunnen alléén deze avond met 15% korting bij Belga aangeschaft worden. Als er medewerkers zijn die zelf al wat nieuwe onderdelen moeten vervangen op hun fiets dan zou zo’n fiets als voorbeeld gebruikt kunnen worden. Voorwaarde is wel dat de onderdelen bij Belga zijn aangeschaft.

vrijdag 6 april 2012

Rondje "Bert Vos" in Duitsland

Afgelopen zaterdag stond er vanuit de Fietsclub TKP weer een trainingsritje op het programma van zo’n 100 km. 7 TKP-ers, 1 TKPI-er en 3 introducees stonden om sharp 9.30 am klaar voor een, naar zou blijken, tamelijk heroïsche tocht door donker Duitsland. Vooral van belang voor degenen die door de firma Meulman zijn gestrikt voor de Amstel Gold Race op 14 april. Snelle Jelle doet verslag.

We begonnen vol goede moed op een droog wegdek en vergezeld door een waterig zonnetje aan het rondje “Bert Vos”. Met licht verzet werd warm gefietst en vol goede moed werd het eerste heuveltje aangevallen. Stilaan was het begonnen te regenen. De miezer ging over in echte regen en al snel waren we nat en koud: “had ik nu toch maar die overschoenen aangetrokken, die regenjas meegenomen, etc”.
De eerste uitdaging diende zich aan op het punt waar de weg verlaten moest worden voor een fietspad recht omhoog. Anton en Herman dachten dat ze al verder in het seizoen waren en hadden de heuvel danig onderschat. Na 2 valpartijen strandden ze halverwege en blokkeerden ze de weg voor de anderen. Er zat niets anders op dan met gekrenkte ego’s en blauwe plekken omlaag te lopen.
Hierna volgde een wat minder ambitieus deel zodat de gevallenen weer rustig in het ritme konden komen. De eerste serieuze heuvels dienden zich aan bij de energiecentrale en het zwembad. Rustig beginnende klimmetjes mondden uit in ware alpencols met stijgingspercentages tot wel 24%. De binnenbladen van de tripples werden aangesproken en zo vroeg in het seizoen kwam niet iedereen in één keer boven. Frequente ravitaillering was bittere noodzaak.
Het tempo kwam er regelmatig al aardig in en alle Amstel Gold gangers konden mooi zelfvertrouwen tanken. Jelle had soms nog wat moeite met zijn nieuwe fiets en de moderne manier van schakelen waardoor hij menigmaal stilviel op een heuvel als de ketting weer op het buitenblad belandde. Louis, Ernst en Chris leken al vroeg te pieken; het zal tijdens de AGR blijken of ze niet teveel met hun krachten hebben gesmeten. Martin dartelde als vanouds en door het verlies aan kilo’s alweer als een jonge god over de heuvels.
Bert deed het rustig aan bergop, Tacx hoogtemeters zijn toch anders dan echte zwaartekracht, maar in de afdeling werd de snor op het stuur gelegd en iedereen weer voorbij gesneld. Na een kleine 100 km en een laatste versnelling kwamen we koud maar voldaan weer bij de auto’s aan en kon na een big mac de terugreis aanvangen. Louis en Chris hebben deze rit naar huis ternauwernood overleefd, want beiden werden ze dusdanig overmand door kramp dat de Duitsers niet meer veilig over de A31 konden rijden.

donderdag 22 maart 2012

Eerste verkenningstocht Tecklenburg

Aanwezig: Ernst, Pieter en Geerd
Start: De parkeerplaats bij de “Sommerrodelbahn” in Ibbenbühren
Tijd: 09.00 vertrek.
Temperatuur: gem. 8 graden en bewolkt

Bijzonderheid: korter, maar meer klimmeters

Pieter had met Ernst de route doorgenomen. De doelstelling was het “normale” rondje met extra hoogtemeters (1.000 hoogtemeters was het idee). We zouden het wel enigszins rustig aan doen, omdat het voor alle 3 de tweede keer was dat we in 2012 buiten op de racefiets zaten.
Pieter kende het rondje en hij gaf steeds de richting aan. Na 2 km. bleek dat Pieter z’n fietsbril was vergeten en hij ging terug om die op te halen. Dat gaf Ernst en ondergetekende de tijd om even rustig op gang te komen.
Na enkele kilometers was het dan zover; Pieter had ons inmiddels al weer ingehaald en de eerste klim kwam er aan. Pieter is de betere klimmer, dat betekent dat Pieter van het peloton (of de bus) wegfietst en boven op het peloton/de bus wacht om daarna met z’n drieën de weg te vervolgen.
Na elke klim hadden we maximaal 5 minuten pauze om daarna met z’n drieën de weg te vervolgen. Of het nu via Leeden, Ledde, Lienen, Lotte of een ander gehucht ging, altijd kwam er weer een klimmetje, waarbij we steeds weer in Tecklenburg uitkwamen.
Slechts 1 x ging de route niet geheel goed. Een overgang over een spoor en daarna een riviertje zou volgens Pieter nu wel gereed moeten zijn (want daar zijn ze al 3 jaar mee bezig) , doch dat was niet het geval. Ondanks grote hekken en waarschuwingsborden lukte het ons toch om met de fiets aan de hand langs een afgrond droog naar de overkant te komen.
Nadat we voor de laatste keer in Tecklenburg waren ging het via de L504 richting vertrekpunt. Op het laatste vlakke rechte stuk werd nog even flink aangezet, daarna gingen de laatste 3 kilometers in een rustig tempo richting vertrekpunt.
Na 4 uur fietsen hadden we over dik 75 km. meer dan 1.100 hoogtemeters.
Een mooie route, die zeker een goede voorbereiding is voor zoiets als de Amstel Gold Race. Klik hier voor de route.


Zaterdag 31 maart is er opnieuw een tocht in Tecklenburg. Als je belangstelling hebt om mee te gaan graag een mailtje naar de tourorganisatie.

maandag 27 februari 2012

Programma 2012

De afgelopen maand stond in het teken van de wintersportactiviteiten, maar het wielerseizoen is afgelopen weekend toch echt officieel van start gegaan, met de Omloop van het Volk. Ook al omdat een aantal van ons is uitgenodigd voor de Amstel Gold Race op 14 april (Boonen slaapt er al weken niet van) wordt het hoog tijd om de fiets weer uit de mottenballen te halen en wat tochtjes te maken. Het - voorlopige - programma van 2012.

zaterdag 3 maart: de eerste test in de heuvels rond Tecklenburg
zaterdag 31 maart: kijken of we 100 km kunnen volhouden in het Teutoburgerwoud (of de klassieke 65km voor de liefhebbers)
april: trainingsritje door een van de clubgenoten (Geerd/Ernst?)
zaterdag 12 mei: Zuid Veluwe klimtoer (nieuw)
zaterdag 19 mei: Tecklenburg Rundfahrt
Juni : Midden Drenthe olv Coos?
Juni: Tecklenburg Rundfahrt (op basis van Garmin)
***28 juni - 1 juli: Fietsweekend Sauerland***
zondag 9 september: Rondje Stad (nieuw)
zaterdag 20 oktober: afsluiting seizoen in het Teutoburgerwoud.

Spinning4energy succes

Mede dankzij de inzet van TKP is de actie Spinning4energy een succes geworden. Een compliment voor Martin, die dit mede georganiseerd heeft, en een bedankje van Martin voor ons:

Ik wil jullie nogmaals enorm bedanken voor jullie aanwezigheid (54 uren spinning in geel tenue). De inzet van TKP is mede bepalend geweest voor het succes, o.a. de mooie bidon die alle deelnemers hebben gekregen.

Wij als bestuur van energy4kids zijn ook heel blij met de opbrengst. Inmiddels zijn we met het bijwerken van de administratie uitgekomen op een stand van bijna € 14.000,-

Top!

maandag 9 januari 2012

12 februari: Borrel!

De fietsclub van TKP nodigt je uit voor een borrel. De borrel is voor iedereen die fiets of dat van plan is te doen. Tijdens de borrel kun kennismaken met deze club en met collega’s die dezelfde sport beoefenen. Lijkt het je wat, dan kun je je meteen ook opgeven voor de 4 daagse reis naar het Sauerland eind juni.

Tevens hebben verschillende mensen aangegeven mee te willen doen aan de sponsor spinningmarathon voor energy4kids in Veendam op 19 februari. Martin Douma, die in de organisatie van deze marathon zit, zal op de borrel de noodzaak van de spinningmarathon toelichten en er hangt een groot intekenformulier bij de bar waar je je voor dit evenement kunt opgeven. De deelnemers krijgen tevens de eerste officiële TKP-bidon!

We zien jullie graag a.s. donderdag 12 januari vanaf 16.30 in de bar op de twaalfde !