zondag 23 oktober 2011

Teutotocht oktober 2011

Zondagmorgen 16 oktober om half tien stonden vijf renners op het parkeerterrein van de Sommerrodelbahn klaar voor de afsluitende Teutotocht. Louis had zijn zwager meegenomen, Pieter fietsmaat Jan Willem - tevens de gids voor deze ochtend - en Martin had zichzelf meegenomen. De lucht was strakblauw, de rijp zat nog op het gras en een zwakke wind ritselde door de herfstgekleurde bladeren. Jan Willem ging voorop. Niet alleen omdat hij de route in de Garmin had staan, maar ook omdat hij veruit de beste conditie van het gezelschap had. De route ging onder de A30 tussen Ibbenburen en Laggenbeck door. Bij Alstedde werden de benen voor het eerst getest, een klimmetje met ruim 80 meter hoogteverschil. We waren meteen de gids kwijt, die een paar honderd meter voor de troepen uitreed. Na een paar minuten waren we weer compleet. Op naar Mettingen! Waar kennen we die plaats ook alweer van. Volgens mij stond er iets over Mettingen in het verslag van de tocht van vorig jaar. Machts gar nichts aus, wij omzeilden listig de fameuze rotonde en gingen via een smal dal waar de vrieslucht de neusgaten prikkelde naar de volgende klim. Deze kenden we uit de Tecklenburgrundfahrt. Na een afdaling een scherpe bocht van 30 graden meteen omhoog. Tijdig schakelen dus. Maar de beukenootjes op de weg vergden stuur-en remkunst, zodat het schakelen er bij in schoot. Staand op de pedalen kwamen we boven. En zo volgden meer kuitenbijters. Bij het volgende gehucht lukte het de zwager van Louis niet meer om de pedalen rond te krijgen. Het eerste slachtoffer van deze klimtest. Gelukkig konden we daarna weer op krachten komen. Weer onder de A30 door ging het richting Tecklenburg via de lange en steeds stijler wordende klim vanuit Ledde naar het sportveld in Tecklenburg (120 hoogtemeters). Dat deed weer pijn. En vlak daarna weer 80 hoogtemeters naar de Funkturm. Daar beraad gehouden. De batterijen, ik bedoel de benen, waren bij de meesten aardig leeg aan het raken. Maar we hadden nota bene nog geen 50km gefietst! Dat ging in de Vogezen toch beter. We besloten om af te dalen naar Leeden. Daar ging het rechtsaf via de Exterheiderdamm naar de laatste klim naar Tecklenburg. Ondanks of juist dankzij het mooie weer werden er op de afdaling Tecklenburg uit geen snelheidsrecords verbroken. We kwamen klem tussen de dagjesmensen die absoluut geen haast hadden. Terug bij de Sommerrodelbahn hebben we nog snel een vette hap gesnackt, waarvoor inmiddels een Griekse giros-opslag moest worden betaald - de prijzen leken niet meer van het schoolreisjesniveau van een paar jaar geleden. Enfin, lekker gefietst, Martin is goed op weg naar de Mont Ventoux, en volgend jaar zijn we er weer! En vergeet ik bijna het belangrijkste te melden: in deze tocht van 'slechts' 65 km hebben we 800 meter geklommen.

Geen opmerkingen: