dinsdag 28 december 2010

De oliebollentocht van 27 december

Sneeuw of ijs, ook in de winter gaat voor sommigen het fietsen gewoon door. De afdeling Oost Groningen ging de dag na Kerst uitbuiken in de omgeving van Harkstede. Niet iedereen had een 'balansdag'. Een verslag van Geerd.

Op 27 december organiseerde Belga Fietsen in Harstede hun jaarlijkse “oliebollentocht”. Een toertocht voor Mountainbikers en Veldrijders met gratis deelname en na afloop snert, oliebollen en koffie/thee/chocolademelk.
Ernst, Bert en ondergetekende hadden afgesproken dat we mee zouden doen. Op het laatste moment besloot mijn oudste zoon, Robert, dat hij ook wel mee wilde. We waren dus met z’n vieren. Aangezien het af en toe behoorlijk sneeuwde, was het nog maar de vraag of de tocht door zou gaan, maar doordat we geen tegenbericht kregen togen we (Bert en ondergetekende) tegen 8.30 vanuit Blijham naar Harkstede.
De inloop was vanaf 9.15. Nadat we de fietsen uit de auto’s hadden gehaald, gingen we ons melden in de fietsenzaak van Belga, waar de koffie en de koek al klaar stonden.
Langzamerhand kwamen steeds meer fietsers zich melden. In totaal waren er ongeveer 50 deelnemers aan de tocht.
Tegen 10.00 werd het startsein gegeven. De groep werd in drie snelheidsgroepen verdeeld namelijk ca. 28 km., ca. 50 km. en ca. 50 km. snel. Nadat we het materiaal en de deelnemers hadden gezien, besloten we om de ca. 28 km. tocht te rijden.
Voor alle drie de groepen gold dat er met voorrijders werd gereden (je kon dus hooguit de nummer 2 van de groep worden). De temperatuur was om en nabij het vriespunt.
“Onze groep” was 20 collega-hobbyisten groot met 2 begeleiders.
De tocht voerde ons eerst door Harkstede rondom de Scharmerplas en het aangrenzende natuurgebied. We reden alleen maar over sneeuw, wat de nodige onschuldige valpartijen veroorzaakte (er werden dan opmerkingen gemaakt als “kom er maar bij liggen, er is toch plaats genoeg”). Nadat we na ongeveer 10 km. even stil stonden op de “berg” van Harkstede, ging het richting Scharmer. Daarbij reden dan weer langs een weiland, dan weer door bos of een natuurgebied. Richting Westerbroek kwamen een aantal “wilde” paarden ons vergezellen, die kris-kras door de fietsers heen draafden. Voor de ouderen onder ons, ik meende dat we langs het huis van Marnix Westers (oud-collega) fietsten. Via Westerbroek toog het richting Kolham en Woudbloem.
We fietsten alleen nog maar over sneeuw en dat leverde een aantal valpartijen op, waarbij Bert een flinke buiteling maakte, doordat degene die voor hem reed ineens remde, doch wel z’n weg kon vervolgen.
Nadat we door een heel mooi dicht dennenbos waren gefietst, reden we weer richting Harkstede. De laatste loodjes. Tegen 12.00, toen de teller op bijna 30 km. stond, waren we terug bij het vertrek- en tevens eindpunt van de tocht. Na de fietsen in de auto’s te hebben geladen, kregen we met z’n allen nog snert en oliebollen in de fietsenzaak. Al met al zeker een mooie tocht om nog eens te fietsen.