vrijdag 1 oktober 2010

Vogezen - de visie van Chris


Het afgelopen weekend hebben 21 TKP kanjers hun sportieve prestaties tegen de lat gelegd. Omdat de meeste graag een uitdaging hebben zijn dit jaar de Vogezen opgezocht. Met hoogteverschillen tot 1000 meter kun je hier goed moe worden! Vanuit ICT hebben Mark en Chris hieraan meegedaan.Donderdag om 7:00H stonden Bert Leegstra en Mark bij mij op de stoep en zijn we in de auto van Bert naar Meppel gereden. Alwaar Ugo klaar stond met koffie en een luxe leasebak om ons naar de Vogezen te vervoeren. De auto, met twee fietsen achterop en twee op het dak werd al snel kerstboom genoemd. Later kwamen we er achter dat die ook voldoende in de Vogezen staan, maar dat terzijde. Nadat de reis een beetje traag op gang was gekomen, file bij Staphorst, reden we eindelijk om half elf Zwolle voorbij. Zo'n 5 stops later (het zijn denk ik de zenuwen geweest) kwamen we rond 4 uur aan bij onze herberg.
Na een half uur zaten wel al op de fiets voor ons eerste rondje van 17 km. Het rondje begon meteen met een stevig klimmetje. Wel even wennen voor de benen die de hele dag nog niets hebben gedaan. Daarna afdalen, wel opletten want de weg was smal, grind op de weg en haarspeldbochten. Binnen het uur was iedereen weer binnen. Even douchen en aanschuiven voor het eten. De eigenaar van de herberg, zelf ook een fietser, weet als geen ander wat we nodig hadden. Er stond dan ook een schaal met dampende spaghetti op tafel. 's Avonds hebben we de route voor de volgende dag doorgenomen.
De volgende ochtend begon een beetje mistig, maar al snel brak de zon door. Na een goed ontbijt vertrokken we voor de route van 95 km. Na een aantal kleine heuveltjes begon na 10Km de eerste serieuze klim naar de Ballon de Servance, zo'n 600 meter hoogteverschil. Herman Lubbers kwam als eerst boven, gevolgd door Ugo en Chris. Daar aangekomen besloten Bert Vos en Rinke om terug te gaan naar de herberg om daar de overige gaste blut te spelen met pokeren. De rest ging verder in de afdeling over mooie maar o zo smalle weggetjes. Na 40 km gingen er 4 rechtsaf de kortste weg naar de herberg terug. Met de overige 15 zijn we doorgereden naar het volgende dorp voor de lunch. Na de lunch opnieuw in de benen naar de Ballon d'Alsace, met 700 meter hoogteverschil net iets zwaarder dan het ochtendprogramma. Ook hier was Herman onverslaanbaar, gevolgd door Louis en Chris. Nadat de laatste boven waren gekomen werd de afdeling ingezet. Over een mooie brede weg met flauwe bochten werden beneden de maximum snelheden uitgewisseld (60+ km/uur). Daarna over de Voie Verte, een tot fietspad omgebouwde spoorlijn terug naar het dorpje Rupt sur Moselle, alwaar de beklimming naar de herberg kon beginnen. Met 150 hoogtemeters een peulenschil vergeleken met de twee beklimmingen van daarvoor. Al met al een geslaagde dag met mooi weer 95km en 1650 meter klimmen. Gelukkig was de bier voorrad in de herberg voldoende aangevuld, want daar was toch nog enige zorg over ontstaan.
's Avonds weer een echte fietsmaaltijd met cous-cous, wijn en bier. Tsja en wat gaan we de volgende dag fietsen. Een aantal waren er snel uit: die gingen voor de duizend meren route. Even een rustige na deze zware fietsdag. Een klein groepje wilde eigenlijk naar de Grande Ballon. Met 1000 meter hoogteverschil komt die in de buurt van de Alpe d'huez. Het groepje groeide de avond naar 6 deelnemers, met nog 1 afvaller gingen Herman, Pieter, Anton Kramer, Marcel Hollander en Chris de volgende dag op pad. Trouwens de avond was gezellig, het eten goed en de drank ook. Maar het was na twaalven erg rustig in de herberg. Heel erg niet-TKP dus.
De volgende ochtend snel ontbijten, en daarna op pad voor de Grande Ballon. Na eerst wat kleine heuveltjes kwamen we aan bij de Col d'Oderon. Met 450 hoogtemeters (uiteindelijk gaat iedere fietser vroeger of later denken in hoogtemeters) een leuk begin maar niet te onderschatten.Snel naar boven gereden en daarna in de afdaling. Vervolgens nog 15 km over een iets te drukke weg naar het dorpje Willier waar onze beklimming van de Grande Ballon begon. Na wat vertragende tactieken, jasje uit, foto maken, nog een jasje uit en nog een foto werd begonnen met de 14km lange klim. Herman nam het voortouw en was al snel in geen velden of wegen te bekennen. De beklimming liep in de eerste 7 km erg lekker, goed te fietsen. De laatste 7 km waren een stuk steiler. En halverwege het tweede deel stond daar de man met de hamer. Het leek me heel verleidelijk om maar even af te stappen en langs de kant te gaan liggen. Het vooruitzicht dat mijn collega's me dan weer voorbij zouden rijden was genoeg om te blijven doorploegen. Pieter die lang achter me had gereden reed me voorbij en kon ik niet meer bijhouden. Maar eindelijk was daar de top van de Grande Ballon. Niet lang daarna kwamen Anton en Marcel binnen. De lunch bovenop de Ballon was fantastisch. Hier konden we uren blijven zitten, maar dat was niet de bedoeling. De weg liep verder over de route de cretes. Ruim 10km rij je hoog over een bergrug zonder veel te dalen met geweldige uitzichten. Vervolgens nog een afdaling van 10km en stonden we weer aan de voet van de Col d'Oderon. Na alles wat we die dag al hadden gedaan een pittige beklimming. Daarna nog een stuk vals plat naar Rupt sur Moselle en de korte slotklim naar onze Herberg. Om half 5 kwamen we daar aan, moe maar voldaan terugkijkend op een fantastische dag en een geweldige prestatie (131km 2200 hoogtemeters).
's Avonds weer lekker eten (lasagne deze keer). Sterke verhalen werden uitgewisseld. De duizend merentocht werd omgedoopt tot de lekke-banden tocht. Daar weet Mark wel meer van met 3 lekke banden.
De reis naar huis ging snel. Ugo vond het echter nodig om de spanning nog iets op te voeren door het tanken uit te stellen. Gelukkig vonden we in België net op tijd een pomp met nog enkele liters in de tank. Zondag half 5 waren we weer in Groningen na een fantastisch weekend! Volgend jaar weer en hopelijk met nog meer (ICT) collega's.

Geen opmerkingen: