woensdag 20 oktober 2010

Deutschland im Herbst....

Nu hadden we met de fietsclub statistisch gezien met alle evenementen wel opvallend vaak mooi weer. Afgelopen weekend hebben de weergoden de statistieken weer een beetje recht getrokken: het was nat en koud in het Teutoburgerwoud. Honderd kilometer zouden we fietsen. Een royale ronde langs Ibbenbüren, Iburg en Tecklenburg. Het werden er 52. En bijna allemaal in Mettingen. Waar? METTINGEN! Althans, in Mettingen hebben we de meeste tijd doorgebracht: bijna een uur van de in totaal twee uur en drie kwartier!
De dag begon al met een gure noordoosten wind in Groningen. Onderweg regende het af en toe. Bij de start hielden we het nog droog. Nadat Geert preventief een binnenbandje had vervangen en preventief (?) de ketting eraf en er weer op had gelegd, konden we van start. Een mooi peleton van 13 mannen die er zin in hadden. Het begon te regenen, maar een eerste klim zorgde ervoor dat we warm bleven. Tot we bij de Schniederbergstrasse aankwamen. In Mettingen. Halverwege bleek deze over langere afstand opgebroken te zijn. Ons werd door de Duitse Bauarbeiter geadviseerd terug te keren en tweemaal links af te slaan. Ons lukte dat nog wel, maar de Garmin van Chris niet. Hier begon het grote spoorzoeken. Waar waren we? Het was amper 5 graden, de regen viel gestaag op ons neer, de noordoosten wind trok aan. Terwijl wij vertwijfeld tien keer de rotonde in Mettingen namen om in beweging te blijven, probeerde Chris de Garmin weer op het spoor te krijgen. Dit was het begin van de grote Chriscross. Na drie kwartier gaven we het op. Vertrouwend op ons eigen richtinggevoel besloten we Mettingen te verlaten en koers te zetten naar Tecklenburg. Dan waren we in ieder geval weer op bekend terrein.Intussen viel het eerste slachtoffer: de gevoelstemperatuur en het humeur van Ugo daalden richting het vriespunt en Ugo besloot daarom via de kortst mogelijke weg de warmte van de auto op te zoeken. Overigens had de rest van het peleton evenzeer te kampen met gevoelloze vingers en voeten als ijsklompen. Blauwbekkend begonnen we aan de klim naar het sportveld in Tecklenburg. Het mocht niet baten. De verkleumde lichamen kwamen er amper door op temperatuur. Na nog een lusteloze klim in de regen wilde iedereen maar één ding: zo snel mogelijk naar huis en een warm bad! Zo bleef de Sommerrodelbahn verstoken van zijn laatste omzet in 2010. De fietsers uit Groningen dropen letterlijk af en lieten de currywurst voor wat die was. Al met al een memorabele afsluiting van het seizoen! En... Mettingen sucks!

Geen opmerkingen: