dinsdag 19 mei 2009

Hoe ver het was en hoe hoog

Als je er bij stil staat is het natuurlijk idioot: 32 uur in een bus zitten om vervolgens 14 kilometer te gaan fietsen. Wij hebben het gedaan en het was één groot feest!
24 Renners en 3 begeleiders vertrokken donderdag om 18:00 uur precies voor een lange nachtelijke rit naar La Danchère, een boerendorp aan het eind van een doodlopende weg op 15 kilometer van de voet van de klim naar Alpe d'Huez. La Danchère bergt het best bewaarde geheim van de Franse Alpen: hotel Le Lauvitel, een droom die in vervulling is gegaan voor de twee vriendinnen Suzan en Caroline. Suzan staat de hele dag in de keuken cakes en appeltaart te bakken en heerlijke maaltijden te koken en Caroline is de vriendelijke gastvrouw die zorgt dat alles naar wens is. Kortom: wij weten nu waar god (met de pantoffels aan) in Frankrijk woont.
Het begeleidingsteam bestaande uit Frans, Heleen en Erik zorgde ervoor dat de renners zich alleen druk hoefden te maken over de conditie van hun benen. Frans en co. verkenden het parcours (na 4 kilometer een verkeerslicht, 't is maar dat je het weet!), zochten de beste fotolokaties uit, plakten een band en schilderden paarse pijlen op het asfalt om de juiste route aan te geven. Bovenal ging Frans als een bezetene op zoek naar de tijdwaarnemingschips. Met dank aan een verder onbekend gebleven meneer ergens op deze aardbol werden er negen chips geleend (waarom zou je ze huren) bij een leeg hotel in Alpe d'Huez.
En ten slotte alle lof voor de twee chauffeurs van OAD. Zij brachten met de precisie van horlogemakers de bus tot op 100 meter van het hotel. Verder kon echt niet, omdat in een tijdperk dat de OAD nog niet bestond er twee boerenschuren iets te dicht bijelkaar aan weerszijde van de straat waren gebouwd. Verder geen probleem. De mannen maakten zich naast het chauffeuren nuttig door het beschikbaar stellen van de paarse spuitbus voor het maken van de pijlen. En terwijl de een de finishfoto's maakte, pakte de ander de fietsen van de gefinishte renners aan.
Zo'n team moet wel tot grote prestaties komen. Dat bleek zaterdagmorgen. De heilige Clara, die zich verder niet liet zien, had de miezerregen van vrijdag doen plaatsmaken voor een stralende zon. Oei, de zonnebrandcreme vergeten! De shirts met lange mouwen konden plaatsmaken voor de shirts met korte mouwen.Alles in oogverblindend geel met strakke zwarte broeken - als hij bestond had TKP zeker de prijs voor het best geklede team gewonnen deze zaterdag. Rond half elf begon de gele banaan van TKP aan de lange klim naar boven. Na een paar kilometer waren de posities wel ingenomen. Herman ging er als een razende vandoor en bereikte binnen het uur en nog voor de fotografen de finish. De anderen deden het iets rustiger aan, maar zetten stuk voor stuk prima tijden neer. Rinke overtrof zichzelf, maar niet genoeg: hij kwam tot bocht negen, waar Erik hem in de auto oppikte. De finish leverde enkele spectaculaire beelden op. Ferdinand en Geerd kwamen gelijktijdig de brede boulevard op. Terwijl iedereen een spannende eindsprint verwachte klonk het krrk krrrk, werd er fout geschakeld, vielen beide mannen bijna van de fiets en besloot Ferdinand ten slotte om rennend over de finish te gaan. Gerard en Aaldrik gingen juist hand in hand over de meet. En Henk Huizing kwam, geheel in stijl en hoe verrassend, van de andere kant. Maar wat wil je als je je broek verkeerd om aan hebt. Na op een terras in het altijd bruisende Alpe d'Huez een pizzaatje gegeten te hebben was het de hoogste tijd om met grote snelheid deze gribusplaats weer te verlaten. Na de zware klim konden de meesten de verleiding niet weerstaan om van de lange afdaling te genieten om zo met terugwerkende kracht nog meer waardering te krijgen voor de geleverde prestatie. In de middagzon, bij ons thuishonk le Lauvitel, op het terras onder de kastanjeboom en in de biergarten werd in een vrolijke sfeer nagepraat over DE klim.
's Avonds, met een Kir Royale onder handbereik, reikte Frans de oscars uit terwijl Ernst als de George Clooney van la Danchère een korte toelichting gaf bij ieders geleverde prestatie. Er bleken evenveel categorieen als renners te zijn, zodat iedereen met een oscar (lees medaille) naar huis ging. Het bleef daarna nog lang onrustig in de keuken.En zondagmorgen? Zat iedereen om 7:00 uur precies weer in de bus voor de lange reis naar huis. Zelden zo'n gefocust team gezien!

maandag 18 mei 2009

Tussentijden

Hieronder de tussentijd in het dorp en de eindtijd aan de finish van de deelnemers met een chip van Timtoo timing. (Johan zijn tijden zijn niet doorgekomen en Ferdinand zijn tussentijd is niet doorgekomen).

zaterdag 16 mei 2009

De uitslag

Het zit erop. De Alpe d'Huez is door TKP bedwongen. De Uitslag:
1. Herman Lubbers (57:45)
2. Coos Luning (1:13:25)
3. Louis van der Hulst (1:13:35)
4. Johan van Breden (1:13:48)
5. Pieter Wilms (1:14:35)
6. Peter Ronde (1:16:04)
7. Aimee van der Merk (1:16:50)
8. Egge-Pieter van der Veer (1:18:30)
9. Max Pieters (1:19:35)
10. Chris Talens (1:21:05)
11. Ugo Hofman (1:22:27)
12. Henk Andries (1:24:03)
13. Ferdinand Foppes (1:27:05)
14. Geerd Bultena (1:28:06)
15. Henk Huizing (1:29:24)
16. Gerard Frankema (1:34:13)
16. Aaldrink Niks (1:34:13)
18. Janneke Tienkamp (1:35:15)
19. Hans Fidder (1:36:14)
20. Geert Annema (1:37:28)
21. Ernst de Bie (1:50:54)*
22. Bert Leegstra (1:51:11)
23. Bert Vos (1:53:39)
24. Rinke Dongstra (in de auto)

* Via een omweg

De dag!



Het wonder is geschied: de zon schijnt! Iedereen zit uitgerust en licht gespannen aan het ontbijt. Om 10 uur vertrekken we naar de voet van de berg.

vrijdag 15 mei 2009

Eerste training in de bergen



Na een uitgebreide lunch, werd iedereen toch wel onrustig. Een klaverjas marathon in de bus is leuk om de tijd te doden, maar we zijn hier gekomen voor het fietsen. Hoewel, een deel vqn de groep besluit om een wandeling in de bergen te maken. Vol zelfvertrouwen, of geen training meer nodig? Nadat Erik zich vakkundig van zijn eerste reparatie heeft gekweten - lekke band Rinke - ging het berg op richting Venosc. Na Venosc een steile klim van 13% (voor de leek: dat is best steil). Links en rechts zaaide deze klim wat verwarring over het eigen kunnen... De revelatie van de middag was Johan.

Arrive

Jawel, we zijn aangekomen! Nu de bus nog. Le Lauvitel ligt prachtig verscholen in de bergen en in de wolken. En ja daar valt ook regen uit. De weg ernaar toe is zo smal en bochtig dat de OAD niet tot aan het hotel kan komen. De OAD zie je dus niet overal...
Of er vanmiddag nog gefietst wordt hangt van het weer af.

donderdag 14 mei 2009

Tip van de tourdirectie

De 'dark horse' van de beklimming van de Alpe d'Huez zou weleens Ugo Hofman kunnen heten. Onzichtbaar in de voorbereiding, maar zie zijn imposante palmarès en zijn intimiderend professioneel uitziende fiets, die alle mederenners bij voorbaad de moed in de schoenen doet zakken.

dinsdag 12 mei 2009

Een heuvel van 400 meter in Groningen?

Bijna alle renners hebben hun 'bio' aangeleverd. Henk A heeft vooral veel sport op tv gezien en Geerd weet een heuvel van 400 meter in Groningen. Dat is dan wel het best bewaarde geheim van Groningen. Rijden we voor niets helemaal naar Duitsland voor de heuveltraining?

maandag 11 mei 2009

De laatste trainingen

De nervositeit onder de renners neemt toe. Heb ik genoeg getraind? Heb ik het goede materiaal? Dus in het laatste weekend voor de Klim werd er her en der nog volop getraind. Marcel Hollander heeft zaterdag Peter Ronde, Ferdinand en Herman afgebeuld in het rulle zand van het Balloerveld. Volgens Herman was het een betere training dan de heuvels. Ernst, Bert Vos en Rinke hebben Tecklenburg en omgeving nog een keer onveilig gemaakt. Rinke,op de nieuwe fiets, trekt aardig bij. De dag ervoor reden Louis en Max nog eenmaal het trainingsparcours in Duitsland. Beide waren aan elkaar gewaagd. Janneke, die een lichte verkoudheid voelt opkomen, is bij Ten Boer gesignaleerd; Ferdinand zondag, na de zware training van zaterdag, in Noord Groningen; Pieter zakte af naar Anloo en Eext. Coos heeft de hektiek ontvlucht en zit in de VS.
En Geert, die heeft inmiddels een blessure in zijn dij. Hij moet nu reeds rust nemen. Is hij op tijd hersteld en fietst hij ons straks uitgerust allemaal voorbij?

zondag 10 mei 2009

Hoelang doen we erover?

Het wereldrecord staat op naam van Marco Pantani die er ruim 37 minuten over deed. In 2004 werd er in de Tour een klimtijdrit gereden op de Alp en deed Lance Armstrong er 39:41 over (de start lag wat verder en dus zou er ongeveer anderhalve minuut afgehaald moeten worden). De nummer laatst, Aart Vierhouten, deed er ruim 54 minuten over en mocht door deze 'wanprestatie' direct de Tour verlaten! Dat jaar gingen een dag voor de tijdrit een aantal prominenten nog de klim aan. Oud winnaars als Joop Zoetemelk en Hennie Kuiper reden een tijd van 1:17 en Steven Rooks deed er 1:19 over. Met een (duurbetaalde) clinic van Steven Rooks ga je dus echt niet snel die berg op! De doelstelling van veel deelnemers is onder de 1:30 te eindigen. Dan bevind je je dus in goed gezelschap. Pieter is het meest optimistisch met 1:10, maar we weten dat Herman in stilte hoopt onder de 60 minuten te eindigen.

vrijdag 8 mei 2009

Oproep aan Henk Huizing op Corfu

Henk, we weten dat je op Corfu de weblog bekijkt. Je collega's zitten met smart te wachten op de resultaten van jouw beklimming van de lokale Alpe d'Huez van Corfu. Zonder die kennis kunnen zij hun lijsten niet invullen. Stel ze niet teleur (hoe moet je hen straks weer motiveren?) en laat een reactie na onder dit bericht!

Kleding gearriveerd

Het had wat voeten in aarde, maar de kanariegele fietspakken zijn gisteren afgeleverd. Vandaag zijn ze uitgeleverd aan de renners. Voor wie nog niet is voorzien: de pakken liggen in het archief. Even aankloppen bij IZ. Het wachten is nu op de eerste foto van een TKP renner in zijn/haar kanariegele pak op de fiets.

donderdag 7 mei 2009

RANKING THE STARS ALPE D'HUEZ UPDATE

Na een kleine week beginnen de inzendingen voor Ranking the Stars binnen te stromen.
De voorlopige tussenstand (dinsdagmorgen):
1. Herman Lubbers
2. Pieter Wilms
3. Coos Luning
4. Ferdinand Foppes
5. Chris Talens
6. Max Pieters
7. Peter Ronde
8. Louis van der Hulst
9. Johan van Breden
10. Aimée van der Merk

De rode lantaarn is een spannende strijd tussen Bert Leegstra en Rinke Dongstra.
Opvallend is dat 5 deelnemers door niemand in de top 10 worden verwacht: Ernst de Bie, Geerd Bultena, Hans Fidder, Henk Huizing en Bert Vos. Wie durft het aan deze deelnemers in zijn of haar voorspelling op te nemen?

woensdag 6 mei 2009

Rinke stijgt met stip

Zoals jullie in de tussenstand van Ranking the Stars hebben kunnen lezen strijden Rinke en Bert L om de rode lantaarn. Zoals een manager betaamd heeft Rinke zijn maatregelen genomen. Hij heeft de dikke banden in de garage gezet en een echte racefiets aangeschaft (mocht wat kosten). Extra stevige velgen vanwege het postuur. Komend weekend gaat Rinke de fiets finetunen in het Teutoburgerwoud. Hou hem in de gaten. En lees vooral zijn uitgebreide voorbeschouwing!
Zondag wordt het nog druk in Duitsland. Naast Rinke zijn ook Bert V en Ernst van plan nog eenmaal in de heuvels te oefenen.

zondag 3 mei 2009

De laatse training in Duitsland

De afgelopen week zijn verschillende renners in trainingskamp gegaan. Zo zat Geert in Valkenburg en Ernst in de Algarve - verschil moet er zijn. Voor de minder bedeelden had de tourdirectie nog een Teutotocht vlak over de grens georganiseerd. Negen renners kwamen zaterdagochtend om 9:30 nog eenmaal bij de Sommerrodelbahn samen. De zon scheen. Het beloofde een prachtige dag te worden. Stonden twee weken geleden de bloeiende kersenbomen ons toe te juichen, nu lagen gele koolzaadvelden verleidelijk over de heuvels gedrapeerd.
Ter zake. Het materiaal was allemaal al keer in de heuvels getest, maar Henk H leerde toch nog wat nieuws, namelijk hoe je het voorwiel vastzet. Niet onbelangrijk dachten wij zo. Rinke hoopte reeds te bezitten over zijn nieuwe fiets, maar moest het nog een keer met de MTB doen. We hebben de banden wat extra op spanning gezet. Het tempo lag deze keer hoog. Al denkt je na de eerste klim naar Tecklenburg iedere keer weer: dat wordt helemaal niks. Maar naarmate de zon hoger kwam te staan en de spieren warm draaiden en soepeler werden, ging het klimmen allengs beter. De berg boven het schilderachtige Lienen werd zaterdag door iedereen in een goed tempo beklommen. Dit keer zat het venijn in de staart, twee klimmen in Tecklenburg vlak na elkaar, waarbij de tweede kort maar stijl (12%). Genoeg voor een paar deelnemers om de benen 'op te blazen'. Even na één uur waren we weer bij de auto's, behalve... Henk H presteerde het toch weer een alternatieve route te kiezen. We zullen Frans adviseren om de Alpe d'Huez op 16 mei met dranghekken af te zetten.
Dan nog wat relevante informatie voor de lijstjes. Wie had de beste benen. De volgorde van doorkomst op de toppen van de heuvels kun je in de fotoreportage hiernaast zien. Pieter en Coos waren meestal als eerste boven. Ferdinand, Louis, Aaldrik, Aimée en Gerard vlak bij elkaar (zie het sprintje bij de Funkturm, waar Aaldrik Aimée op de streep versloeg) gevolgd door (en soms dus ook niet) Henk H (die gaat deze week nog op trainingsstage op Corfu) en Rinke. De vraag bij Rinke is: hoeveel verschil maakt een racefiets ten opzicht van een MTB? We verwachten dat Rinke op zijn nieuwe fiets nog wel een plaatsje stijgt. Rinke rijdt volgende week zaterdag weer in Duitsland!

dinsdag 28 april 2009

Ranking the stars

Now we're talking business! De renners willen weten hoe ze er bij hun collega's voor staan. Geef de rangorde aan in de spreadsheet die Frits woensdag heeft verstuurd. Vul zoveel mogelijk lijsten in om kans te maken op een van de prijzen die de PV ter beschikking heeft gesteld. Op deze weblog zullen met grote regelmaat roddels en achterklap worden gepubliceerd om iedereen in staat te stellen een weloverwogen lijst in te vullen. Het is niet onwaarschijnlijk dat je op basis van de (des-)informatie die je hier leest, tot andere inzichten komt. Geen probleem, je kunt tot vrijdagmiddag 15 mei zoveel lijsten insturen als je wilt. De inleg gaat naar Right to Play - zie elders op de blog.

Renners steunen Right to Play

De renners steunen van harte de de activiteiten van Right to Play. Het motto "sport verbroedert" geldt niet alleen voor de renners van TKP. Right to Play is een mooie combinatie van sport en duurzame ontwikkelingshulp, gericht op het versterken van gemeenschappen. Door middel van een prijsvraag hopen we zoveel mogelijk geld in te zamelen. En omdat de PV van TKP bereid is gevonden de prijzen ter beschikking te stellen, gaat de gehele opbrengst naar Right to Play.

maandag 27 april 2009

Profiel Teutotocht

De oefenritten in het Teutoburgerwoud vormen een goede training voor Alpe d'Huez. Je klimt niet continue, maar het is meer een intervaltraining met de nodige kuitenbijters (zie het profiel hierboven). Aanstaande zaterdag is de laatste training in het Teutburgerwoud. Je kunt je nog aanmelden bij de Tourdirectie.

woensdag 22 april 2009

Het excuus van Annemieke...

Toch nog een afvaller, al is afvallen niet het juiste woord. Annemieke heeft de voorbereiding onderschat: algehele onthouding. Of het is een omslachtige smoes om niet mee te hoeven naar Alpe d'Huez. Alle grappen zijn inmiddels al gemaakt. Maar wij zullen de gulle lach van Annemieke moeten missen, straks in Frankrijk.

zondag 19 april 2009

Vallen en opstaan

Zeventien mannen en twee vrouwen verschenen afgelopen zaterdag aan de start van de een na laatste training in het Teutoburgerwoud. Deze keer werd het Teutoburgerwoud in de meest brede zin verkend. Het begon al met het vinden van de parkeerplaats: Gerard keerde voor de ingang resoluut om in de veronderstelling dat hij verkeerd was gereden. Henk Huizing stond een half uur 50 meter verderop op de anderen te wachten en de anderen op Henk. Later op de dag bevestigde Henk zijn ambivalente groepsgevoel door niet zijn collega's linksaf te volgen, maar rechtdoor achter een andere groep aan te rijden. Het was namelijk druk met wielrenners rond Tecklenburg, vanwege een van de vele Teutoburger Wald Rundfahrten die er in het voorjaar worden georganiseerd.
Wij begonnen rond 10 uur onze eigen Rundfahrt met veel nieuwe gezichten en een kapitaal aan nieuwe fietsen. Sommige zo nieuw dat de berijder nog niet precies wist hoe de ketting op een groter tandwiel te krijgen. Al gauw bleek dat de gevaarlijkste activiteit bestond uit het opstappen. Bert Leegstra kukelde op de parkeerplaats al omver, Hennie Fidder bij de eerste kruising en later op de dag deed Max een knappe sollicitatie naar startsteen bij Domino-D-Day, door bij het opstappen tegen zijn collega's aan te vallen. Bert was overigens nadrukkelijk aanwezig in de staart van het peleton. Naast zijn valpartij gaf hij 'lek rijden' een nieuwe betekenis en maakte hij op de terugweg nog een lelijke schuiver in de afdaling bij Tecklenburg.
Na de eerste klim was de groep nog compleet, maar vlak na Tecklenburg moesten Louis en zijn zwager afvallen wegens materiaalpech. De overige renners hebben genoten van het prachtige weer, de bloeidende kersenbomen en het frisse groen. En oh ja, er waren weer de nodige klimmen. Sommigen kwamen op karakter boven, anderen schijnbaar fluitend. Algemene indruk was dat er goed getraind is de afgelopen maanden. Wie Gerard deze winter 'dood' heeft zien gaan bij het spinnen, zag hem nu soepel omhoog peddelen. Hans Fidder, de nestor van het gezelschap, deed niet onder voor de rest. Aimée had haar oude vorm weer terug. Chris bleef dit keer glansrijk overeind. En Geert wilde niet meer met een banaan op de foto en toonde aan dat het met krentenbollen ook gaat. Geert met een 'd' maakte een goede indruk, maar twijfelde onderweg aan zijn materiaal. Egge-Pieter toonde echter aan dat je met een oude fiets ook boven komt. Het ligt toch echt aan de man, niet aan het materiaal, al denkt Rinke daar anders over. Hij reed als enige de tocht over 70 kilometer uit op een MTB met dikke banden.
De tourdirectie besloot tijdens de tocht om een alternatief eind (qua route) aan de rit te maken, wat ertoe leidde dat de groep het uur erna zich spontaan over heel Munsterland verspreidde. Ferdinand, Herman, Henk Andries en Pieter deden nog een wedstrijdje wie het hardst tegen de wind in kon fietsen. Helaas waren de scouts van de Rabobank reeds in Limburg neergestreken, want jongens, wat een talent....
Het verbrokkelde peloton kwam aan het begon van de middag zo successievelijk weer bij de Rodelbahn uit, waar de patat nog steeds 1 euro 50 kost en het bier goed smaakte - en niet alleen omdat het daar zo goedkoop is. Over twee weken nog een keer en dan kennen we de route uit ons hoofd! De eerste foto's vind je aan de rechterkant op deze pagina.

dinsdag 14 april 2009

De definitieve ploeg

Het hotel is volgeboekt. Dus dit is de definitieve deelnemerslijst. Onder de inspirerende leiding van Frans en zijn team (Heleen voor de plaatjes en Erik voor de gaatjes) gaan de volgende 26 collega's op zaterdag 16 mei beginnen aan de beklimming van de Alpe d'Huez:
Henk Andries
Geert Annema
Ernst de Bie
Johan van Breden
Geerd Bultena
Annemieke Docter
Rinke Dongstra
Hans Fidder
Ferdinand Foppes
Gerard Frankema
Ugo Hofman
Henk Huizing
Louis van der Hulst
Peter Imbos
Bert Leegstra
Herman Lübbers
Coos Luning
Aimée van de Merk
Aaldrik Niks
Max Pieters
Peter Ronde
Chris Talens
Janneke Tienkamp
Egge-Pieter van der Veer
Bert Vos
Pieter Wilms

Drank en prestatie

Een hot item, om niet te zeggen een issue, is de vraag wat het effect van drank op het prestatievermogen is. We beperken ons tot de sportieve prestaties. Daarover werd in het verleden (helaas!) anders gedacht dan tegenwoordig.
"In de goede oude tijd schreven trainers een hardloper 's avonds twee glazen wijn voor. Een bokser mocht hetzelfde hebben, maar dan in de vorm van port in plaats van sherry. Verschil moest er zijn. Tegenwoordig is alcohol bij sport uit den boze. Van alcohol zakt het glucosegehalte in de spieren en stijgt het aandeel melkzuur, wat precies verkeerd om is. Een paar glazen bier voor de wedstrijd is al genoeg om het arbeidsduurvermogen met 20 procent te verminderen."
Uit: Midas Dekkers, Lichamelijke oefening.

woensdag 8 april 2009

maandag 6 april 2009

Gaan met die banaan!


Waar zijn de tijden gebleven van Frau Doctor Wege, die vroeger in het Heute journaal bij de ZDF de weersverwachting presenteerde. Dat waren voorspellingen waar je van op aan kon. Nu zaten we zaterdag met korte broek en korte mouwen op de fiets, omdat de beunhazen van nu ons zonnig en warm weer hadden voorspeld. Het was koud met regen - zie de foto's hiernaast. Goed voor het afharden, zullen we maar denken; op de Alpe kan het in mei nog sneeuwen, nietwaar? En zo heeft ieder nadeel weer zijn voordeel. Wat hebben de tien toppers van zaterdag nog meer geleerd:
1. vertrouw dus nooit het weerbericht van Erwin Krol.
2. schakel berg op niet als je al bijna stilstaat, dan val je om.
3. schakel berg op ook niet te licht, zodat je in de lucht fietst, dan val je bijna om.
4. Janneke fietst onze gewichtige mannen met twee vingers in de neus voorbij.
5. Rinke's fiets heeft voor het eerst heuvels gezien; de fiets heeft zich uitstekend gehouden.
6. de route kent handige doorsteekjes voor wie haast heeft of van vermoeidheid van de fiets valt of beide.
7. na regen komt zonneschijn; het werd toch nog lekker weer!
Het was al met al een aangename en nuttige tocht daar in het Duitse. We gaan nog twee keer gezamenlijk die kant op, namelijk op de zaterdagen 18 april en 2 mei. Je kunt je opgeven bij de tourdirectie of intekenen op de lijst op het whiteboard in de kamer van Pieter (P1221).

dinsdag 31 maart 2009

Sportverdwazing....


Van: Hulst, Louis van der
Verzonden: dinsdag 31 maart 2009 8:46
Aan: Wilms, Pieter
Onderwerp: 4-4 1%

hoi pieter,

alsnog mijn afmelding voor zaterdag 4-4
zoontje viert verjaardag ... even vergeten.

groet,
louis

maandag 30 maart 2009

Op de foto

In de komende editie van InterAEGON komt een stukje over onze klimrit naar Alpe d'Huez te staan. Daar hoort natuurlijk ook een foto bij. Vanmiddag was de fotoshoot, het resultaat zie je bovenaan. Het zijn de eerste proeven van bekwaamheid van Heleen. Goed gelukt lijkt ons. In ieder geval scherp. Op het moment dat de kledinglijn compleet is zullen we de hele groep op de gevoelige chip vereeuwigen.
PS Het lijkt maar zo dat Ernst er niet op staat, maar Ernst heeft zich inmiddels zodanig vereenzelvigd met zijn fiets....

dinsdag 24 februari 2009

Het begeleidingsteam presenteert....

Heleen (fotografie) en Erik (technische ondersteuning) hebben hun taken serieus opgevat. Het resultaat van een middagje knippen en plakken vind je hier in een indrukwekkende showcase van de technische vaardigheden van Erik. NB Youtube werkt niet op kantoor bij TKP.

woensdag 18 februari 2009

Trainingsschema

Op de site Op de fiets in de bergen kun je veel informatie vinden over, jawel, fietsen in de bergen. Alle aspecten worden behandeld: trainen, klimmen en afdalen, voeding, kleding, verzet, blessures en preventie ervan. Onder het hoofdstuk trainen lezen we "Luieren in de winter mag natuurlijk ook, maar dat betekent wel wat harder aanpakken in het voorjaar. Gelukkig zijn er weinig sporten waarmee je zo snel in conditie kunt komen als met fietsen. Mits het weer een beetje mee zit kan je in een à twee maanden weer aardig in vorm zijn." Dat horen we graag. Er is ook een trainingsschema opgenomen dat er alleszins redelijk (lees haalbaar) uitziet. Regelmaat en intensiteit blijken daarbij belangrijker dan duur. 

donderdag 12 februari 2009

Trainen: heuvels in Nederland


Minder dan 100 dagen en dan is het zover. Nu de dagen weer lengen en het zonnetje af en toe al lekker schijnt is het tijd om er met de fiets op uit te gaan. Maar waar in de buurt zijn er heuvels? We gaan natuurlijk nog een keer naar het Teutoburgerwoud dit voorjaar (zie voor het parcours hiernaast). Voor wie er dit voorjaar in Nederland op uit wil trekken is er een leuke site: heuvelsfietsen. Je vindt hier per regio alle heuvels op een rij, met kaartjes erbij. De auteurs hebben een formule bedacht om de zwaarte van de klim in een cijfer uit te drukken. Het verbaast niet dat de zwaartse klimmen in Limburg zijn, maar vlak het Rijk van Nijmegen niet uit. Of wat te denken van de westhelling van de Holterberg (maximaal 8,7%!).

Hoeveel enegie kost het?


Voor wie wil weten hoeveel energie er in de beklimming van de Alpe d'Huez gaat zitten, heeft Chris Talens een mooie tabel ontdekt. Als je een trainingsapparaat hebt dat het aantal joules aangeeft dan kun je in de tabel aflezen hoeveel Joule per seconde je moet produceren (1 Watt = 1 Joule/seconde). Voorbeeld: weeg je met je fiets 90kg en fiets je op een vermogen van 220 joule en je houdt dit 1 uur en 20 minuten vol, dan heb je de klim naar Alpe d'Huez gesimuleerd in de tijd van 1 uur 20 minuten. Althans, dat is de interpretatie van de alpha-mannetjes van de redactie. Misschien weet iemand nog een vertaalslag te maken naar calorieen? De tabel staat op de site van de Marmotte, onder de kop profielen.

Het shirt


Het ontwerp is van de beroemde ontwerpers Pieter & Herman. Aimée heeft het beoordeeld en durft zich er wel in te laten zien. Basiskleur is geel, want we zijn op voorhand allemaal winnaars! Begin volgende week ontvangen we de pasmodellen, zodat we de juiste maat kunnen doorgeven. Het jack is vergelijkbaar met het shirt.

dinsdag 13 januari 2009

Het hotel...



Waren we bijna dakloos daar in de Alpen. Hotel Au bon Acceuil was iets te royaal met zijn reserveringen geweest en melde in december dat wij slachtoffer waren geworden van een dubbele boeking. Maar 'ieder nadeel heb zijn voordeel', want we hebben nu een paar kilometer verderop een hotel gevonden dat we helemaal voor ons zelf krijgen. Het heet
Le Lauvitel. De engelse gastvrouwen Caroline en Susan zullen ons hier in de watten leggen. Het hotel bestaat nog maar een paar jaar en ligt in het plaatsje la Danchère op ongeveer 15 kilometer van de voet van de Alpe d'Huez. Om er te komen moet je vanuit het dal zo'n 100 meter klimmen. Nu nog een hele opgave, maar tegen de tijd dat wij er arriveren moet dat te doen zijn!