maandag 20 oktober 2008

In het land van Hermann

Afgelopen zaterdagmorgen ging een opvallende stoet auto's uit de hogere middenklasse over onze oostgrens Duitsland in. Het gemeenschappelijke kenmerk: een fietsenrek achterop. Bestemming: de Sommerrodelbahn bij Ibbenburen in het Teutoburgerwoud. Doel: de nul-meting voor de beklimming van de Alpe'Huez. Middel: de beklimming naar het pittoreske Tecklenburg. Op de parkeerplaats van de Sommerrodelbahn werd rond 10 uur 's ochtends het glimmende, vaak fonkelnieuwe materiaal van de - soms ook fonkelnieuwe - bolides gehesen. De tourdirectie had een tocht van bijna 70 kilometer uitgetekend met diverse leuke beklimmingen. Terwijl de herfstzon de bossen in een gouden gloed zette zoefden elf fietsers door het schilderachtige landschap (een akker, links en rechts een vakwerkboerderij, een blaffende hond, een boer op het land, een bordje "Pass auf Jagd" en Limburgse heuvels). De klim naar Tecklenburg bracht een eerste schifting aan in het peloton. Op en af ging het. En vooral af ging het erg goed. Snel ook. We misten grandioos een afslag in een afdaling en waren voor we er erg in hadden alweer bijna terug bij de Sommerrodelbahn. Dan nog maar een keer de klim naar Tecklenburg (momenteel is deze klim net zo heroïsch als die naar de top van Alpe d'Huez). Herman had de beklimming wel drie keer willen doen. Was het uit frustratie dat de Hermannsweg uit de route was geschrapt nadat deze was ontmaskerd als een ordinair zandpad? Dat we niet onze eer betoonden bij het Hermanndenkmal? Wir haben es nicht gewusst. Na drie uur fietsen waren we weer terug bij de de rodelbahn, waar voor zes euro een schnitzeltje met pommes frites en een bier of colaatje werd geserveerd. Laat die kredietcrisis maar komen! Wij hebben ons adresje voor de eerste levenbehoeften. Deutschland ging even uber alles, maar rond vier uur 's middags was iedereen toch weer bij moeders thuis. Een mooie tocht, die we zeker nog een paar keer overdoen.

Geen opmerkingen: